Η συμβολή της δραματικής τέχνης στην εκπαίδευση στην ανάπτυξη των γλωσσικών ικανοτήτων εφήβων με νοητική υστέρηση

Abstract

Οι εκπαιδευτικοί που διδάσκουν μαθητές με νοητική υστέρηση χρειάζονται αποτελεσματικές μεθόδους διδασκαλίαςγια να ικανοποιήσουν τις ανάγκες των μαθητών τους. Η εφαρμογή της Δραματικής Τέχνης στην Εκπαίδευση αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη εναλλακτική μέθοδο διδασκαλίας για τη διευκόλυνση εφήβων με ήπια νοητική υστέρηση να αναπτύξουν τις απαραίτητες ικανότητες στον προφορικό λόγο ώστε να μπορούν να διατυπώνουν τις ανάγκες τους, να επικοινωνούν και συνεργάζονται με τους άλλους, να υποστηρίζουν με πειθώ τις απόψεις τους, να λειτουργούν ανεξάρτητα και να συμμετέχουν ισότιμα στην κοινωνία. Η παρούσα μελέτη βασίζεται στη βιβλιογραφία και στις πρόσφατες έρευνες που δείχνουν ότι η μάθηση που συντελείται μέσω της Δραματικής Τέχνης στην Εκπαίδευση σχετίζεται με τις δεξιότητες προφορικής επικοινωνίας των μαθητών και αποτελεί μια προσπάθεια προσδιορισμού των θετικών επιπτώσεων τις οποίες μπορεί να έχει ένας διδακτικός σχεδιασμός που ενσωματώνει τις αρχές και τις μεθόδους της Δραματικής Τέχνης στην Εκπαίδευση στον προφορικό λόγο μαθητών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης με ήπια νοητική υστέρηση. Χρησιμοποιήθηκε μεικτή ερευνητική μέθοδος, με συνδυασμό ποσοτικής και ποιοτικής προσέγγισης. Τα αποτελέσματα της μελέτης περίπτωσης έδειξαν ότι η εφαρμογή της Δραματικής Τέχνης στην Εκπαίδευση στο συγκεκριμένο εκπαιδευτικό πρόγραμμα ήταν αποτελεσματική στη βελτίωση των γλωσσικών δεξιοτήτων των μαθητών ο κριτικός έλεγχος σε μεγαλύτερο δείγμα σχολείων και μαθητών είναι απαραίτητος για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της Δραματικής Τέχνης στην Εκπαίδευση στη δημιουργική μάθηση και στη σημαντική βελτίωση της ειδικής αγωγής.