Λόγοι συμμετοχής ενήλικων εκπαιδευομένων σε συλλόγους εκμάθησης παραδοσιακών χορών κατά τον ελεύθερό τους χρόνο και τι αποκομίζουν από τη συμμετοχή τους. Η περίπτωση των πολιτιστικών-χορευτικών συλλόγων του νομού Κορινθίας.

Abstract

Στην παρούσα εργασία επιχειρήθηκε να μελετηθεί το πεδίο της Εκπαίδευσης Ενηλίκων, και ειδικότερα της εκπαίδευσης στον Ελληνικό Παραδοσιακό Χορό (ΕΠΧ), διερευνώντας τους λόγους συμμετοχής (κίνητρα) όσων παρακολουθούν μαθήματα ΕΠΧ και τις επιδράσεις που δέχονται από τη συμμετοχή τους. Στο σύγχρονο παγκοσμιοποιημένο κοινωνικό και οικονομικό περιβάλλον, επιτακτική είναι η ανάγκη για απόκτηση και επέκταση επαγγελματικών προσόντων και δεξιοτήτων, τα οποία θα δώσουν στα άτομα τη δυνατότητα για εξεύρεση καλύτερης εργασίας ή βελτίωση της θέσης τους στην υπάρχουσα εργασία τους. Ταυτόχρονα όμως, επιτακτική είναι η ανάγκη, για προσωπική ανάπτυξη και βελτίωση της ποιότητας της ζωής των ατόμων, αξιοποιώντας κατάλληλα τον ελεύθερο χρόνο τους, εμπλεκόμενοι σε δραστηριότητες εκπαιδευτικού και ψυχαγωγικού χαρακτήρα που στοχεύουν σε αυτή την κατεύθυνση, όπως η ενασχόληση με τις τέχνες και τον πολιτισμό γενικότερα. Για την διερεύνηση των παραπάνω θεμάτων, πραγματοποιήθηκαν 18 συνεντεύξεις με χορευτές συλλόγων από τον νομό Κορινθίας, με τα δεδομένα που συλλέχθηκαν να επεξεργάζονται με τη μέθοδο της ανάλυσης περιεχομένου. Σε ότι αφορά τα κίνητρα που ωθούν ενήλικους να συμμετέχουν σε χορευτικούς συλλόγους, βρέθηκε ότι αυτά αφορούν την απόκτηση γνώσεων πάνω στον χορό και τη βελτίωση των δεξιοτήτων που ήδη κατέχουν οι χορευτές, την πιο συστηματική μελέτη και επαφή με την ελληνική παράδοση, την αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου, την ένταξη σε μια κοινωνική ομάδα με κοινά ενδιαφέροντα, την αντιμετώπιση ψυχολογικών καταστάσεων που δημιουργούνται από το άγχος της καθημερινότητας, τη δυνατότητα άσκησης που προσφέρει ο χορός και τέλος, την παρακίνηση των παιδιών να ακολουθήσουν τα βήματα της παράδοσης. Οι επιδράσεις που οι εκπαιδευόμενοι ενήλικοι χορευτές δηλώνουν πως δέχονται, αφορούν την διεύρυνση των γνώσεων τους στον χορό και τη συνεχή προσπάθεια για επέκτασή αυτών των γνώσεων, την ικανοποίηση τους από την επιλογή τους να συμμετέχουν σε χορευτικούς συλλόγους, το αίσθημα ευεξίας και χαλάρωσης που δηλώνουν πως νιώθουν, τη δυνατότητα προσωπικής έκφρασης που τους δίνεται μέσα από το χορό, το αίσθημα αυτοεκπλήρωσης που αποκομίζουν. Πολύ σημαντική τονίζεται πως είναι η δυνατότητα για κοινωνικοποίηση που δίνεται, όχι μόνο μέσα από τα μαθήματα, αλλά και από τις εκδηλώσεις στις οποίες οι χορευτές συμμετέχουν. Μαζί με τη βελτίωση της φυσικής κατάστασης, δηλώνεται ότι βελτιώνεται και η διάθεσή τους, οδηγώντας σε μια συνολικότερη βελτίωση της ποιότητας ζωής.