Κοινωνική Οικονομία και Τοπική Αυτοδιοίκηση: Οι Αναπαραστάσεις της Τοπικής Αυτοδιοίκησης για την Κοινωνική Οικονομία μέσα από την Περίπτωση Μελέτης Δήμου

Abstract

Τα τελευταία χρόνια το σύγχρονο Ελληνικό Κράτος εμφανίζεται αδύναμο να αντιμετωπίσει τα αυξανόμενα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα που έχουν προκύψει ως συνακόλουθα της βαθιάς ,πολύπλευρης και παρατεταμένης κρίσης που βιώνει. Στον αντίποδα αυτής της κατάστασης όπου το Κράτος και η Τοπική Αυτοδιοίκηση τελούν υπό βαθιά δομική κρίση, η Κοινωνική Οικονομία εμφανίζεται ως διαφορετική πολιτική πρόταση με νέους θεσμούς, νόμους ,αρχές ,αξίες και χρηματοδοτικά εργαλεία ευαγγελίζοντας την ανοικοδόμηση της κοινωνίας και της οικονομίας με στόχο το συλλογικό όφελος και το γενικό καλό, στη βάση των τοπικών χαρακτηριστικών και αναγκών ,της αλληλεγγύης ,του εθελοντισμού και της δημοκρατίας εγκαινιάζοντας μια νέα συνεργατική εποχή. Σήμερα περισσότερα από κάθε άλλη φορά η συζήτηση για την ανάπτυξη του θεσμού της Κοινωνικής Οικονομίας και της Κοινωνικής Επιχειρηματικότητας αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον και βαρύτητα κυρίως για την Τοπική Αυτοδιοίκηση καθώς έχει αποδείξει τόσο στο απώτερο αλλά και στο πρόσφατο παρελθόν ότι μπορεί να δώσει λύσεις στα κοινωνικά, οικονομικά ,πολιτικά και περιβαλλοντικά ζητήματα. Μπορεί να αποτελέσει ένα βασικό και αποτελεσματικό εργαλείο για την επίτευξη μιας σταθερής , βιώσιμης και πολύπλευρης τοπικής ανάπτυξης με στόχο την εξυπηρέτηση των αναγκών του πολίτη και όχι αποκλειστικά το κέρδος. Ωστόσο ,αν και διεθνώς είναι ένα φαινόμενο που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και δυναμική, στην Ελλάδα παραμένει στα σπάργανα εξαιτίας πολλών παραγόντων. Ο υπερσυγκεντρωτισμος του Κράτους, οι πολιτικές αγκυλώσεις, η δαιδαλώδης γραφειοκρατία, η πολυνομία και η χρόνια οργανωτική αδυναμία του κ.α, ωθούν σε στρεβλώσεις, τροφοδοτούν την αδράνεια, την ματαίωση και συντηρούν την απαξίωση εμποδίζοντας την αξιοποίηση των δυνατοτήτων, των ευκαιριών που υπάρχουν αλλά και των στόχων που έχουν τεθεί με τεράστιο κοινωνικό και οικονομικό κόστος για την Ελλάδα. Η Χώρα καλείται να βρει το βηματισμό της για την ανάπτυξη του θεσμού της Κοινωνικής Οικονομίας υποστηρίζοντας την Τοπική Αυτοδιοίκηση μέσα από συγκεκριμένες νομοθετικές και χρηματοδοτικές δεσμεύσεις ώστε και αυτή με τη σειρά της να μπορέσει να αξιοποιήσει κάθε διαθέσιμη καλή πρακτική και τεχνογνωσία για την ενεργοποίηση των ανενεργών υλικών και των ανθρώπινων πόρων για την αντιμετώπιση των τοπικών αναγκών και προβλημάτων και εν τέλει να πετύχει μια βιώσιμη διέξοδο από το τέλμα της υπανάπτυξης της.