Ασφαλισμένοι Έλληνες και Νοσοκομείο Κορίνθου-μια εμπειρική προσέγγιση

Abstract

Η παρούσα μεταπτυχιακή μελέτη εκπονείται με σκοπό να αναλυθεί η έννοια του δικαίου της κοινωνικής ασφάλισης, οι προεκτάσεις του και ο τρόπος που αυτό συνδέεται με το κράτος δικαίου και βεβαίως με την καθημερινότητα των πολιτών, στο πλαίσιο λειτουργίας του επαρχιακού νοσοκομείου Κορίνθου, που είναι και ο χώρος μελέτης μας. Έγινε μια προσπάθεια να ερευνηθεί αν στα χρόνια που μελετήθηκαν 2012-2019 η προσφορά των υπηρεσιών υγείας ανταποκρίθηκε και σε ποιο βαθμό στην ζήτηση από μέρους των ασφαλισμένων Ελλήνων. Δεν είναι εύκολη η παράθεση συγκεκριμένου νομοθετήματος, ώστε να χρησιμοποιηθεί ως άξονας πάνω στον οποίο αυτό δομείται, καθώς πρόκειται για ένα δίκαιο, το οποίο είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με πολλά κοινού περιεχομένου δίκαια και ανανεώνεται συνεχώς προκειμένου να ανταποκρίνεται στις ανάγκες της καθημερινότητας της σύγχρονης εποχής. Στα πέντε πρώτα κεφάλαια γίνεται μια προσπάθεια αναφοράς των βασικών χαρακτηριστικών της κοινωνικής ασφάλισης. Συγκεκριμένα, στο κεφάλαιο 1 οριοθετείται το δίκαιο της κοινωνικής ασφάλισης, στο κεφάλαιο 2 αναφέρονται οι πηγές του δικαίου, στο κεφάλαιο 3 περιγράφεται η ιστορική αναδρομή και κάποιες βασικές ενοποιήσεις. Στο κεφάλαιο 4 αναφέρονται τα μέσα χρηματοδότησης και στο κεφάλαιο 5 τα είδη των κοινωνικοασφαλιστικών παροχών. Έπειτα, στο κεφάλαιο 6 και στο 7, είναι το ερευνητικό μέρος της μελέτης, όπου περιγράφεται το ερευνητικό πλαίσιο και στο τέλος τα αποτελέσματα και τα συμπεράσματα. Το κοινωνικό δίκαιο έχει ως στόχο τη συνοχή των πολιτών, την προώθηση του κοινού καλού και του δημοσίου συμφέροντος, την εξασφάλιση προστασίας και αρωγής του πολίτη. Σε πρακτικό επίπεδο συσχετίζεται άμεσα με την εργασία και τη φορολόγηση των πολιτών καθώς δομείται δυνάμει αυτής της έννομης σχέσης. Ουσιαστικά, αναφέρεται σε σχέση παροχής και αντιπαροχής μεταξύ κράτους και πολιτών, που ταυτοχρόνως οφειλέτης και δανειστής απαντώνται στο ίδιο πρόσωπο εκατέρωθεν και για αυτόν τον λόγο πρόκειται για μια αμφοτεροβαρή έννομη σχέση. Το δίκαιο της κοινωνικής ασφάλισης αποτελεί μέρος του δημοσίου δικαίου, καθότι πρόκειται για δίκαιο που ρυθμίζει τις σχέσεις κράτους πολιτών, παρόλο που στο επίκεντρο έχει τεθεί η προστασία του πολίτη.