Δημόσιες Συμβάσεις στην Ε.Ε. και η εφαρμογή των νέων ευρωπαϊκών οδηγιών μετά την ενσωμάτωσή τους στο εθνικό δίκαιο

Abstract

Κατά την τρέχουσα χρονική περίοδο, στην Ε.Ε. πραγματοποιούνται ουσιώδεις εσωτερικές πολιτικές μεταβολές και υφίστανται ιδιαίτερες εξωτερικές προκλήσεις. Η Ένωση καλείται να ανταπεξέλθει αποτελεσματικά σε μια σειρά κρίσιμων θεμάτων όπως το Brexit, οι νεότευκτες σχέσεις με τις ΗΠΑ, οι προβληματικοί γείτονες Τουρκία και Ρωσία, οι μαζικές μεταναστευτικές ροές και η ακραία τρομοκρατική δράση εντός των τειχών. Η αντιμετώπιση των προκλήσεων αυτών επιβάλλει τη δόμηση ενός, πολιτικά και κοινωνικά, συνεκτικού και βιώσιμου διευρωπαϊκού ιστού, που θα παρέχει αλληλεγγύη και ασφάλεια στους Ευρωπαίους πολίτες. Προϋπόθεση για την ικανοποίηση των ανωτέρω στόχων αποτελεί η μακροοικονομική μεγέθυνση που δύναται να επιτευχθεί μέσω των δημοσίων επενδύσεων, για την επαύξηση των οποίων συμβάλλουν αποφασιστικά οι Δημόσιες Συμβάσεις. Οι ενωσιακές Οδηγίες εφαρμογής των Δημοσίων Συμβάσεων από τα κράτη-μέλη επιδιώκουν την ικανοποίηση των βασικών αρχών της Συνθήκης Λειτουργίας της Ε.Ε. και την ενίσχυση του υγιούς επιχειρηματικού ανταγωνισμού, προκειμένου να διασφαλίζεται η αποδοτική αξιοποίηση των δημοσίων πόρων. Στην παρούσα εργασία ερευνάται ο βαθμός της εφαρμογής των νέων ενωσιακών Οδηγιών περί Δημοσίων Συμβάσεων από τις Ελληνικές αναθέτουσες αρχές, μετά την ενσωμάτωσή τους στο εθνικό δίκαιο. Τα αποτελέσματα της έρευνας επικεντρώνονται στην εκτίμηση ότι με την πάροδο των ετών η Δημόσια Διοίκηση ανταποκρίθηκε σταδιακά στις επιταγές του νέου ενωσιακού δικαίου μετά το χρονικό σημείο ενσωμάτωσής του στο εθνικό δίκαιο, ως προς τη χρήση ανταγωνιστικότερων διαγωνιστικών τεχνικών, ιδιαίτερα στον τομέα των μη ηλεκτρονικών διαγωνισμών. Επιπλέον, παρατίθεται μία πρόβλεψη των συναφών μελλοντικών τάσεων έως τον Μάρτιο του 2021, εκ των οποίων διαφαίνεται ότι διευρύνεται η χρήση των ανοικτών ηλεκτρονικών διαγωνιστικών διαδικασιών. Επιπρόσθετα, σημαντικό στατιστικό εύρημα θεωρείται το στοιχείο της εποχικότητας που παρατηρείται στην πραγματοποίηση των δημοσίων δαπανών, τόσο στο σύνολο αυτών όσο και μεμονωμένα σε έκαστο εκ των βασικών διαγωνιστικών εργαλείων. Στον αντίποδα, φέρεται ότι η εκμετάλλευση της «συμφωνίας-πλαίσιο» ως μέθοδος σύναψης Δημοσίων Συμβάσεων μακράς χρονικής ισχύος είναι εισέτι μη επαρκής.