Ισχαιμία του μυοκαρδίου και chlamydia pneumoniae: Μετα-ανάλυση μελετών

Abstract

Για περισσότερες από δυόμισι δεκαετίες, το υποχρεωτικά ενδοκυτταρικό αναπνευστικό βακτήριο Chlamydia pneumoniae έχει αναφερθεί ως αιτιολογικός παράγοντας για τον σχηματισμό των αθηρωμάτων και στη συνέχεια την προοδευτική επιδείνωση της αθηροσκλήρωσης, οδηγώντας στην ισχαιμία του μυοκαρδίου προκαλώντας στηθάγχη. Ενίσχυση ή απόρριψη αυτής της υπόθεσης μπορεί να διερευνηθεί διεξάγοντας μια μετα-ανάλυση. Υλικό και Μέθοδος: Συλλέχτηκαν συνολικά μέσω του PUBMED 1460 δημοσιευμένα άρθρα από τον Ιανουάριο του 1973 έως τον Αύγουστο του 2011 σχετικά με το Chlamydia pneumoniae και τα καρδιαγγειακά νοσήματα. Οι σημαντικότερες πληροφορίες που αναζητήθηκαν σε μελέτες ασθενών-μαρτύρων ήταν το είδος της ισχαιμίας του μυοκαρδίου, ο αριθμός των ασθενών και των μαρτύρων, το είδος της διαγνωστικής δοκιμασίας για το βακτήριο Cpn και τα επίπεδα (τίτλων) των ειδικών ανοσοσφαιρινών IgA και IgG του Cpn στον ορό. Επιλέχτηκαν 51 μελέτες, όπου από αυτές, 23 διερευνούσαν την ανοσοσφαιρίνη IgA και 49 την IgG του Cpn. Συνολικά καταχωρήθηκαν 2625 ασθενείς και 2852 μάρτυρες όσον αφορά την ανοσοσφαιρίνη IgA και 8180 ασθενείς και 6536 μάρτυρες όσον αφορά την ανοσοσφαιρίνη IgG. Η μετα-ανάλυση διενεργήθηκε με το πρόγραμμα «STATA 10» και συγκεκριμένα χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος των τυχαίων επιδράσεων για την διερεύνηση του μεγέθους επίδρασης του λογάριθμου του λόγου των πιθανοτήτων (OR). Αποτελέσματα: Το μέγεθος επίδρασης για την ειδική ανοσοσφαιρίνη IgA και αυτή της ανοσοσφαιρίνης IgG του Cpn και την εμφάνιση της ισχαιμίας του μυοκαρδίου ήταν 1.690 (95% C.I. 1.190-2.400) με 𝐼2 85.1% και 1.657 (95% C.I. 1.382-1.987) με 𝐼2 77.4% αντίστοιχα αναδεικνύοντας ισχυρή συσχέτιση, βέβαια με μεγάλη ετερογένεια μεταξύ των μελετών. Δεν εμφανίστηκε συστηματικό σφάλμα δημοσίευσης για τις μελέτες όσον αφορά την ανοσοσφαιρίνη IgA (P=0.081) ενώ εμφανίστηκε για την ανοσοσφαιρίνη IgG (P=0.000). Οι παράγοντες κινδύνου όσον αφορά το κάπνισμα (P=0.000), τον σακχαρώδη διαβήτη (P=0.000), την υπερλιπιδαιμία (P=0.006), την υπέρταση (P=0.000) και το αρσενικό φύλο (P=0.000) ενισχύουν την εμφάνιση της νόσου στους ασθενείς σε σχέση με τους μάρτυρες. Συμπεράσματα: Το αποτέλεσμα της μετα-ανάλυσης φανέρωσε μια σημαντική συσχέτιση μεταξύ της οροθετικότητας των ανοσοσφαιρινών IgA και IgG του Cpn και την αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης της ισχαιμίας του μυοκαρδίου. Μπορούν να διενεργηθούν στο μέλλον προοπτικές μελέτες για την εύρεση της αιτιολογικής ή δευτερογενής σχέσης του παθογόνου παράγοντα στην πρόκληση του νοσήματος.