Διερεύνηση της επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών για τις ερευνητικές εργασίες (project) της Α' Γενικού Λυκείου

Abstract

Η εισαγωγή των ερευνητικών εργασιών (projects) ως αυτόνομο αντικείμενο στην Α’ Λυκείου το σχολικό έτος 2011-2012 σηματοδοτεί μια σημαντική αλλαγή για την εκπαίδευση και μια νέα αρχή στον τρόπο εργασίας και συνεργασίας εκπαιδευτικών και μαθητών μέσα και έξω από την τάξη. Προκειμένου να ενημερωθούν και να προετοιμαστούν οι εκπαιδευτικοί για την καινοτομία αυτή και για το ρόλο που θα έχουν, πραγματοποιήθηκαν επιμορφωτικά σεμινάρια με αντικείμενο τις ερευνητικές εργασίες. Στην παρούσα εργασία, επιχειρείται η διερεύνηση των απόψεων των εκπαιδευτικών οι οποίοι συμμετείχαν σε δύο επιμορφωτικά προγράμματα που διοργάνωσε ο Οργανισμός Επιμόρφωσης Εκπαιδευτικών (ΟΕΠΕΚ) τον Ιούνιο του 2011. Το πρώτο αφορά την επιμόρφωση των επιμορφωτών και το δεύτερο την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών Γενικών Λυκείων για τις ερευνητικές εργασίες στην Α’ Λυκείου. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε με ερωτηματολόγια που ετοίμασε, μοίρασε και συνέλεξε ο ΟΕΠΕΚ. Τα ερωτηματολόγια περιλάμβαναν πέραν των δημογραφικών στοιχείων, ερωτήσεις κλειστού τύπου και ερωτήσεις ανοιχτού τύπου με στόχο την αποτύπωση των απόψεων των εκπαιδευτικών για δομικά στοιχεία των σεμιναρίων (δομή, συντονισμός, μαθησιακή ατμόσφαιρα, επιλογή δραστηριοτήτων, προτεινόμενη μεθοδολογία, συνεργασία με τον/ην επιμορφωτή/ρια), για τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν, τα θετικά και τα αρνητικά σημεία των προγραμμάτων καθώς και προτάσεις για τη βελτίωσή τους. Η επεξεργασία των δεδομένων έδειξε ότι υπήρχε πολύ καλό κλίμα συνεργασίας μεταξύ επιμορφούμενων και επιμορφωτών, θετική στάση και γόνιμη ανταλλαγή απόψεων. Τονίστηκε, όμως, ότι έμειναν αναπάντητα ερωτήματα και δεν αποσαφηνίστηκαν λεπτομέρειες σε πρακτικά θέματα εφαρμογής της ερευνητικής εργασίας στο σχολείο. Οι εκπαιδευτικοί φάνηκαν προβληματισμένοι για τη μη ύπαρξη ολοκληρωμένου και σαφούς θεσμικού πλαισίου για την εφαρμογή των ερευνητικών εργασιών και εξέφρασαν την ανησυχία τους για το ενδεχόμενο απώλειας της καινοτομίας του προγράμματος, λόγω προχειρότητας και έλλειψης μακροπρόθεσμου σχεδίου. Πρότειναν να πραγματοποιηθούν κι άλλα επιμορφωτικά προγράμματα μεγαλύτερης διάρκειας που να απευθύνονται σε μεγαλύτερο αριθμό εκπαιδευτικών.