Η δραματική τέχνη ως μέσο ανάπτυξης των κοινωνικών δεξιοτήτων στο νηπιαγωγείο

Abstract

Οι κοινωνικές δεξιότητες αποτελούν τα θεμέλια της κοινωνικής και συναισθηματικής ανάπτυξης του ατόμου και συμβάλλουν στην ομαλή προσαρμογή του στην κοινωνία. Η ανάπτυξη των κοινωνικών δεξιοτήτων στην προσχολική ηλικία είναι πολύ σημαντική καθώς το παιδί οικοδομεί υγιείς κοινωνικούς δεσμούς και οδηγείται στην ανακάλυψη του εαυτού του. Επίσης, επιτυγχάνεται η κοινωνικοποίησή του και διαμορφώνεται η κοινωνική του ταυτότητα. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν να διερευνήσει τον ρόλο της Δραματικής Τέχνης στην Εκπαίδευση, ως εργαλείου για την ανάπτυξη των κοινωνικών δεξιοτήτων σε παιδιά νηπιακής ηλικίας. Το δείγμα της έρευνας περιλάμβανε 15 παιδιά, ηλικίας 4-5 ετών, του Νηπιαγωγείου «Πρώτη Πρόβα» στην Αθήνα. Η ερευνητική προσέγγιση που εφαρμόστηκε για την παρούσα έρευνα ήταν η ποιοτική και ως ερευνητική στρατηγική ορίστηκε η μελέτη περίπτωσης. Στόχος ήταν η άμεση και λεπτομερής παρατήρηση των συμπεριφορών και των σχέσεων που αναπτύχθηκαν ανάμεσα στα μέλη της καθορισμένης ομάδας. Η συμμετοχική παρατήρηση της ερευνήτριας σε πραγματικό εκπαιδευτικό περιβάλλον αποτέλεσε το καταλληλότερο ερευνητικό εργαλείο για τη συλλογή των δεδομένων καθώς οδήγησε στην ερμηνεία της μοναδικότητας των δρώντων υποκειμένων αλλά και στην ανάλυση του συνολικού δείγματος. Τα αποτελέσματα της ανάλυσης των παρεμβάσεων ανέδειξαν ότι η Δραματική Τέχνη στην Εκπαίδευση λειτούργησε ως δίαυλος, ώστε τα παιδιά να κατανοήσουν και να κατακτήσουν την αξία της συνεργασίας, της επικοινωνίας, της ενσυναίσθησης και της επίλυσης προβλήματος. Διαπιστώθηκε, επίσης, ότι οι τεχνικές της Δραματικής Τέχνης στην Εκπαίδευση ενίσχυσαν τη λεκτική και τη μη λεκτική έκφραση, τη δημιουργικότητα και την κριτική σκέψη. Λέξεις κλειδιά: Κοινωνικές δεξιότητες, Κοινωνικοποίηση, Δραματική Τέχνη στην Εκπαίδευση, Προσχολική ηλικία, Ποιοτική έρευνα, Μελέτη περίπτωσης