Αξιολογώντας μαθητές μέσω του Προγράμματος PISA: Διαφορές Ελλάδας με άλλες χώρες

Abstract

Ο διαγωνισμός PISA, είναι ένα παγκόσμιο πρόγραμμα που δημιουργήθηκε και διοργανώνεται από τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) και αποτελεί εργαλείο αξιολόγησης του εκάστοτε εκπαιδευτικού συστήματος. Κύριος στόχος του είναι να μετρήσει την απόδοση μαθητών, σε διάφορες χώρες, πάνω σε τρεις βασικές κατηγορίες γνώσεων και κατ’ επέκταση δεξιοτήτων που το εκπαιδευτικό σύστημα έχει προσπαθήσει να μεταφέρει σε αυτούς. Οι τρεις βασικοί τομείς είναι η Κατανόηση Κειμένου, τα Μαθηματικά και οι Φυσικές Επιστήμες. Το εν λόγω πρόγραμμα δεν εξετάζει την γνώση νόμων, κανόνων και θεωρημάτων αλλά τον βαθμό που η παρεχόμενη γνώση έχει γίνει κτήμα και έχει κατανοηθεί από τους μαθητές, καθώς επίσης και κατά πόσο μπορούν να κάνουν χρήση αυτής. Βασικός στόχος αυτής της εργασίας ήταν να μελετηθούν οι επιδόσεις, και στους τρεις τομείς του προγράμματος, λαμβάνοντας υπόψιν δυο βασικές παραμέτρους και μελετώντας την εικόνα που διαμορφώθηκε μέσα σε όλα τα χρόνια εφαρμογής του προγράμματος. Για αυτόν τον λόγο επιλέχθηκαν τρεις ομάδες χωρών, που φαίνεται να έχουν κοινά χαρακτηριστικά, για να μελετηθούν ομοιότητες ή διαφορές που θα μπορούσαν να παρουσιάσουν, πάνω σε αυτές τις δυο βασικές παραμέτρους που ήταν, αρχικά ο τύπος σχολείου και στην συνέχεια η τοποθεσία που εδρεύει αυτό. Η πρώτη ομάδα αποτελούνταν από τις επτά μεγαλύτερες οικονομίες του πλανήτη, η δεύτερη από επτά χώρες από όλο τον πλανήτη, που κατά την τελευταία εφαρμογή του προγράμματος κατάφεραν να βρίσκονται πάνω από τον μέσο όρο και γενικά φημίζονται για τις επιδόσεις τους στο πρόγραμμα PISA, και τέλος η τρίτη ομάδα από επτά χώρες της ευρύτερης περιοχής των Βαλκανίων, με κοινά χαρακτηριστικά με την Ελλάδα. Σε κάθε έλεγχο υπήρξε σημείο αναφοράς ο γενικός μέσος όρος και μελετήθηκαν όλα τα έτη εφαρμογής του προγράμματος. Διαπιστώθηκε πως οι μαθητές των ιδιωτικών σχολείων, σε σχεδόν όλες τις προς σύγκριση χώρες, καταφέρνουν υψηλότερες επιδόσεις, με την διαφορά μεταξύ ιδιωτικών και δημοσίων να είναι άλλοτε μεγαλύτερη και άλλοτε μικρότερη, καθώς και πως η τοποθεσία που βρίσκεται ένα σχολείο επιδρά στις επιδόσεις ανάλογα με την πολιτική που ακολουθεί κάθε χώρα, με τις πόλεις και τις μεγαλουπόλεις να τα καταφέρνουν συνήθως καλύτερα για τις περισσότερες χώρες που μελετήθηκαν. Τέλος, για την Ελλάδα πραγματοποιήθηκε μελέτη συσχετίζοντας τις δυο παραπάνω παραμέτρους και διαπιστώθηκε ότι και στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα υπάρχει μια σχετική υπεροχή τόσο για τα ιδιωτικά σχολεία όσο και για τα σχολεία που εδρεύουν σε πόλεις και μεγαλουπόλεις.