Πως τα ΚΔΑΠ μεα μπορούν να αποτελέσουν σημαντικούς πυλώνες για την κοινωνική ένταξη των παιδιών και των ενηλίκων με αναπηρία μέσω της Προσαρμοσμένης Φυσικής Αγωγής

Abstract

Η παρούσα εργασία διερευνά τον ρόλο των Κέντρων Δημιουργικής Απασχόλησης Α.με.Α, ως προς την κοινωνική ένταξη και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των παιδιών και ενηλίκων με αναπηρία μέσα από την ειδική φυσική αγωγή. Η έρευνα περιλαμβάνει βασική βιβλιογραφική επισκόπηση και εμπειρική μελέτη περίπτωσης. Στο πλαίσιο της βιβλιογραφικής επισκόπησης δίδεται έμφαση στο ρόλο του ειδικού γυμναστή και των λοιπών επιστημονικών ειδικοτήτων καθώς και στην ανάλυση των προγραμμάτων που υλοποιούνται στα πλαίσια της προσαρμοσμένης ειδικής φυσικής αγωγής(Ψυχοκινητική αγωγή, ομαδικό παιχνίδι, χορός). Στο πλαίσιο της εμπειρικής έρευνας μελετώνται οι απόψεις γονέων παιδιών και ενηλίκων με αναπηρία που συμμετέχουν στα Κδαπ μεα καθώς και των εκπαιδευτικών ειδικής αγωγής προκειμένου να εξαχθούν συμπεράσματα ως προς τη θετική επίδραση των Κδαπ μεα στην κοινωνική ένταξη των Α.με.Α. Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία, υπάρχουν διάφοροι παράγοντες που συμβάλλουν στην ποιότητα ζωής των ατόμων με αναπηρία, συμπεριλαμβανομένου του μεγιστοποιημένου ατομικού ελέγχου, της αυτονομίας και της ένταξης. Καθώς σημειώνονται εξελίξεις στον τομέα των μελετών και της πρακτικής για τις διανοητικές αναπηρίες, προκύπτουν νέα, δημιουργικά μοντέλα στέγασης, τα οποία επικεντρώνονται στη βελτίωση του ατομικού ελέγχου, της αυτονομίας και της κοινωνικής ένταξης. Η βιβλιογραφική ανασκόπηση υπογραμμίζει την ανάγκη για περισσότερη έρευνα σχετικά με προγράμματα ανεξάρτητης διαβίωσης και αναδεικνύει την ανάγκη να διερευνηθεί περαιτέρω ο ρόλος επιμέρους δομών, όπως τα ΚΔΑΠ. Τα αποτελέσματα της εμπειρικής έρευνας με τη μορφή μελέτης περίπτωσης ( case study) που περιλαμβάνεται στην παρούσα εργασία, συνηγορούν στην άποψη πως τα ΚΔΑΠ μεα προάγουν το κοινωνικό μοντέλο αναπηρίας, αλλά οι υπηρεσίες τους υποβαθμίζονται από προβλήματα που αφορούν ανεπαρκείς υποδομές και ελλείψεις εξειδικευμένου προσωπικού.