Η Συμπεριληπτική Εκπαίδευση και οι Ειδικές Εκπαιδευτικές ανάγκες στην Ελλάδα

Abstract

Η συμπερίληψη στην εκπαίδευση των μαθητών οι οποίοι έχουν διαγνωστεί με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες ή και αναπηρίες αποτελεί ένα ζήτημα το οποίο γνωρίζει αυξημένο ενδιαφέρον κατά τα τελευταία χρόνια. Η περίπτωση της συμπερίληψης αφορά τη συμμετοχή όλων των μαθητών χωρίς αποκλεισμούς στην εκπαίδευση, την ισότιμη και δίκαιη μεταχείριση αλλά και την απόδοση ίσων ευκαιριών με σεβασμό προς τη διαφορετικότητα. Είναι χρήσιμο να σημειωθεί ότι η συμπερίληψη πρέπει να αποτελεί ένα ανθρώπινο δικαίωμα και να μην αντιμετωπίζεται ως ένα προνόμιο. Κάθε χώρα και εκπαιδευτικό σύστημα οφείλει να προάγει τη συμπερίληψη στην εκπαίδευση ως μία μορφή εκπαιδευτικής πολιτικής. Στο πλαίσιο εκπόνησης της παρούσας έρευνας επιχειρήθηκε η διερεύνηση των αντιλήψεων των εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας και της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης αναφορικά με τη συμπερίληψη στην ελληνική εκπαίδευση των μαθητών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες και την αποτελεσματικότητα της. Για το λόγο αυτό πραγματοποιήθηκε μία πρωτογενής, ποσοτική έρευνα με τη διανομή ενός ερευνητικού εργαλείου με στόχο τη διερεύνηση του ανωτέρου ζητήματος. Τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας έδειξαν ότι οι Έλληνες εκπαιδευτικοί γνώριζαν την έννοια της συμπερίληψης αλλά σε γενικές γραμμές τηρούσαν μία ουδέτερη στάση αναφορικά με την πρακτική εφαρμογή της. Αυτό το γεγονός μπορεί να οφείλονταν στο ισχύον νομοθετικό πλαίσιο για την περίπτωση της συμπερίληψης στην εκπαίδευση και στον τρόπο εφαρμογής της. Τέλος, οι αντιλήψεις των εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας και της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης αναφορικά με τη συμπερίληψη στην ελληνική εκπαίδευση επηρεάστηκαν από το φύλο, την ηλικία και την ειδικότητα τους (Γενική Εκπαίδευση, Ειδική Αγωγή).