Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ): Κοινότητα αλληλεγγύης ή τεχνοκρατικός οργανισμός; To μέλλον της Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης στη σκιά της κρίσης

Abstract

Η παρούσα εργασία καταγράφει πώς η κρίση της ευρωζώνης εξελίχθηκε σε υπαρξιακή κρίση για το εγχείρημα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης . Σε ένα διακρατικό σύστημα, όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση, διαμοιρασμού της κυριαρχίας μεταξύ κρατών μελών και υπερεθνικού επιπέδου, διαπιστώνεται η ύπαρξη ενός ευρωπαϊκού χώρου παραγωγής πολιτικής, με ατροφικό κοινό πολιτικό υπόβαθρο. Οι ευρωπαϊκές πολιτικές εξαρτώνται από τις εθνικές πολιτικές και από διαδικασίες σχηματισμού πολιτικής βούλησης σε εθνικό επίπεδο. Με αφετηρία την τρέχουσα κρίση, που απειλεί με κατάρρευση το ευρωπαϊκό οικοδόμημα και τη δυναμική ενός ενισχυόμενου αντιευρωπαϊσμού, που εδράζεται στην απώλεια εμπιστοσύνης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, διατυπώνονται προβληματισμοί για το κοινό ευρωπαϊκό μέλλον . Από την παρουσίαση των εκλογικών διακηρύξεων των σημαντικότερων ευρωκομμάτων και του αποτελέσματος των ευρωεκλογών 2014, επιβεβαιώνεται η ανάγκη επανεξέτασης του ευρωπαϊκού σχεδίου και επαναπροσανατολισμού των κεντρικών προτεραιοτήτων της ολοκλήρωσης. Έμφαση δίνεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως σύστημα αλληλεγγύης και συνοχής, που τη σηματοδοτεί ως «κοινότητα αξιών», ενισχύει το αίσθημα του «ανήκειν» στο ευρωπαϊκό σύνολο και επιτρέπει τη μεταφορά κυριαρχίας στο υπερεθνικό επίπεδο. Το συμπέρασμα εστιάζει στην αναγκαιότητα αποδοχής και συμμετοχής των πολιτών στο ευρωπαϊκό εγχείρημα και επανασύνδεσης της Ένωσης με τις ευρωπαϊκές κοινωνίες, προκειμένου να διασφαλισθεί η συνέχεια της συλλογικής πορείας προς μία ευρωπαϊκή πολιτική κοινότητα καθώς και η υπέρβαση της κρίσης.