Η δραματική τέχνη στην εκπαίδευση ως μέσο καλλιέργειας της συναισθηματικής νοημοσύνης σε παιδιά Δ΄ τάξης δημοτικού σχολείου

Abstract

Η παρούσα εργασία υιοθετεί ως ερευνητική μέθοδο την έρευνα δράσης με ποιοτικά και ποσοτικά μέσα συλλογής δεδομένων, και αποβλέπει στη διερεύνηση της ερευνητικής υπόθεσης πως η Δραματική Τέχνη στην Εκπαίδευση συμβάλλει στην καλλιέργεια της συναισθηματικής νοημοσύνης σε παιδιά Δ΄ τάξης Δημοτικού σχολείου. Στο πρώτο κεφάλαιο, παρουσιάζεται το θεωρητικό πλαίσιο. Αρχικά, γίνεται αναφορά στους διάφορους ορισμούς της Δραματικής Τέχνης στην Εκπαίδευση, στους κύριους στόχους της και σε κάποιες ενδεικτικές τεχνικές της. Στη συνέχεια, παρουσιάζονται διάφοροι ορισμοί της συναισθηματικής νοημοσύνης, οι τρεις θεωρίες της και κάποια ψυχομετρικά εργαλεία. Έπειτα, παρατίθενται κάποιες έρευνες σχετικά με τη συναισθηματική νοημοσύνη στην εκπαίδευση, προκειμένου να δείξουμε τη διασύνδεση και τα θετικά αποτελέσματα που υπάρχουν στην καλλιέργειά της στα παιδιά του Δημοτικού σχολείου. Τέλος, γίνεται μια αναφορά σχετικά με το ρόλο του εμψυχωτή σε προγράμματα συναισθηματική νοημοσύνης. Στο δεύτερο κεφάλαιο της εργασίας, παρουσιάζεται η μεθοδολογία της έρευνας, η ποσοτική και ποιοτική ανάλυση των δεδομένων, τα ευρήματα, οι περιορισμοί και τέλος τα συμπεράσματα. Παρά τους διάφορους περιορισμούς της έρευνας, σύμφωνα με τα ποσοτικά και τα ποιοτικά αποτελέσματα φαίνεται, πως η Δραματική Τέχνη στην εκπαίδευση συμβάλει στην ανάπτυξη της συναισθηματική νοημοσύνης των παιδιών που έλαβαν μέρος στην παρούσα έρευνα. Πιο συγκεκριμένα, από την έρευνα, τη συμπλήρωση των ερωτηματολογίων, τις ποιοτικές παρατηρήσεις της ερευνήτριας, την αναφορά του κριτικού φίλου και τις συνεντεύξεις των δασκάλων διαπιστώθηκε ότι και οι τέσσερις παράγοντες, που αφορούν τη συναισθηματική νοημοσύνη στο επίπεδο της προσωπικότητας, η κοινωνικότητα, ο αυτοέλεγχος, η ευημερία και η συναισθηματικότητα παρουσίασαν σημαντική αύξηση. Λέξεις κλειδιά: Δραματική Τέχνη, συναισθηματική νοημοσύνη, παιδιά Δημοτικού