Τηλεργασία στην μετά-COVID19 εποχή: Πως η ένταση, η εργασιακή ευελιξία που προσφέρει και οι στάσεις απέναντι της επιδρούν στην εργασιακή ικανοποίηση, την επαγγελματική εξουθένωση, τον εργασιακό εθισμό και την εργασιακή δέσμευση

Abstract

Το θέμα της παρούσας μεταπτυχιακής εργασίας είναι η τηλεργασία (remote work) στην μετά-COVID19 εποχή. Διερευνάται κατά πόσο η ένταση της τηλεργασίας και οι στάσεις των εργαζόμενων απέναντι της επιδρούν στην εργασιακή ικανοποίηση, την επαγγελματική εξουθένωση, τον εργασιακό εθισμό και την εργασιακή δέσμευση. Πραγματοποιήθηκε εμπειρική έρευνα με ένα δείγμα Ν=207 συμμετεχόντων εργαζομένων. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η επίδραση της έντασης της τηλεργασίας πάνω στην εργασιακή ικανοποίηση βρέθηκε μη-γραμμική κυρτή σχήματος U (σημείο καμπής 40% ωρών τηλεργασίας). Παρόμοιο αποτέλεσμα βρέθηκε και για την ικανοποίηση από εξωτερικούς παράγοντες, ενώ για την ικανοποίηση από εσωτερικούς παράγοντες, η επίδραση βρέθηκε μη-γραμμική θετική. Η επίδραση όλων των στάσεων απέναντι στην τηλεργασία βρέθηκε θετική πάνω στη συνολική ικανοποίηση. Η επίδραση της έντασης της τηλεργασίας στην επαγγελματική εξουθένωση (διάσταση προσωπικής επίτευξης) βρέθηκε μη-γραμμική κοίλη σχήματος αντίστροφου U (σημείο καμπής 46% ωρών τηλεργασίας) ενώ για τις άλλες διαστάσεις βρέθηκε ασήμαντη. Η επίδραση των στάσεων στην επαγγελματική εξουθένωση βρέθηκε μικτή. Η επίδραση της έντασης της τηλεργασίας στον εργασιακό εθισμό βρέθηκε ασήμαντη. Η επίδραση των στάσεων απέναντι στην τηλεργασία στον εργασιακό εθισμό βρέθηκε μικτή. Η επίδραση της έντασης της τηλεργασίας πάνω στην εργασιακή δέσμευση βρέθηκε θετική (διάσταση συναισθηματικής δέσμευσης) ενώ για τις άλλες δύο διαστάσεις βρέθηκε ασήμαντη. Η επίδραση των στάσεων απέναντι στην τηλεργασία πάνω στην εργασιακή δέσμευση βρέθηκε μικτή.