Αποτίμηση του Προγράμματος "Εναρμόνιση Οικογενειακής και Επαγγελματικής Ζωής" - Μελέτη περίπτωσης Περιφέρειας Πελοποννήσου

Abstract

Η ανάγκη δημοσίων πολιτικών στην Ελλάδα για την προστασία της οικογένειας ξεκίνησε με την υιοθέτηση της Ευρωπαϊκής Στρατηγικής για την Απασχόληση, που δημιουργήθηκε από την αύξηση της συμμετοχής των γυναικών στην εργασία. Η στοχοθεσία της Ελλάδας ήταν διττή. Η αύξηση του χρόνου της γυναίκας στο σπίτι και η αύξηση των ωρών του παιδιού σε δομές φύλαξης. Βασικό πρόγραμμα για τη σύμπραξη των δυο αποτελεί η «Εναρμόνιση Οικογενειακής και Επαγγελματικής Ζωής». Χρηματοδοτικός σύμμαχος για την πολιτική Εναρμόνισης ήταν η Πολιτική Συνοχής της Ε.Ε. Από το 2010 έως το 2022 μεσολάβησαν δυο προγραμματικές περίοδοι. Η ένταξη του στο ΕΣΠΑ 2014 – 2020 ήταν μεταβατική για τον εκσυγχρονισμό του. Στην εξέλιξή του, διασφαλίζει την οικονομική ενίσχυση νοικοκυριών στο όριο της φτώχειας και οικογενειών με άτομα ΑΜΕΑ, ενισχύει γυναίκες που επιθυμούν να εργαστούν με ισότιμους όρους στην αγορά, αυξάνει θέσεις φροντίδας βρεφών και νηπίων και απλοποιεί τις διαδικασίες, βαδίζοντας προς ένα ολοκληρωμένο σύστημα ψηφιακού μετασχηματισμού. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι συγκριτικοί πίνακες ετήσιων αποτελεσμάτων, με τον αριθμό ωφελούμενων αλλά και παρόχων θέσεων φροντίδας στην Επικράτεια, αλλά και στην Περιφέρεια Πελοποννήσου. Συμπερασματικά, ο σχεδιασμός η διαχείριση και υλοποίηση του προγράμματος, συντελεί καίρια στην ενδυνάμωση των νοικοκυριών, στην κοινωνική ένταξη και συμφιλίωση οικογένειας και επαγγέλματος, στην ισότητα όλων στην εργασία, στη διατήρηση της απασχόλησης και στην καταπολέμηση της φτώχειας .