Ανάλυση διεθνών πανεπιστημιακών προγραμμάτων για διαχείριση υπηρεσιών ΑμεΑ

Abstract

Τα άτομα ΑΜΕΑ για πολλά χρόνια τόσο στην χώρα μας όσο και διεθνώς ζούσαν στο περιθώριο της κοινωνικής αλλά και της εκπαιδευτικής κοινότητας. Ελάχιστος λόγος γινόταν για αυτά ενώ τα χρήματα που ξοδεύονταν για υποδομές αλλά και εκπαιδευτικά προγράμματα ήταν από συμβολικά έως ανύπαρκτα. Προτεραιότητα δινόταν στα άτομα με τυπικές ικανότητες τόσο στην κοινωνική ζωή όσο και στην εκπαίδευση. Τις τελευταίες δεκαετίες γίνεται μια προσπάθεια βελτίωσης των κοινωνικών και εκπαιδευτικών υπηρεσιών για Αμεα τόσο διότι ο αριθμός τους έχει αυξηθεί αλλά και γιατί έχει αναβαθμιστεί μέσω της παιδείας η κοινωνική προσέγγιση των ατόμων αυτών στην εκπαίδευση βάζοντας τον άνθρωπο και τις ανάγκες του στο επίκεντρο. Παράλληλα δεν πρέπει να μην υπολογίζεται η οικονομική διάσταση των υπηρεσιών αυτών που με τον κατάλληλο επαγγελματισμό θα μπορούσαν να επιφέρουν υψηλά κέρδη στους παρόχους. Η δημιουργία κατάλληλων στελεχών που θα μπορούσαν να παρέχουν υψηλής ποιότητας υπηρεσίες για Αμεα δόθηκε στα Πανεπιστήμια που κλήθηκαν να δημιουργήσουν κατάλληλα προγράμματα εκπαίδευσης και κατάρτισης προκειμένου να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής των ανθρώπων αυτών. Ωστόσο κάθε πανεπιστημιακό πρόγραμμα που αναπτύχθηκε είχε διαφορετικό σκοπό καθώς απευθύνεται σε διαφορετικού είδους προβλήματα ενώ ανάλογα το κράτος δίνεται και διαφορετική βάση (focus). Κάθε κράτος ανάλογα το πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό υπόβαθρο αναπτύσσει διαφορετικές πολιτικές απέναντι στα Αμεα. Τα προγράμματα μπορεί να έχουν αντικείμενο την ειδική εκπαίδευση (γενικά), τον αθλητισμό, την ανάπτυξη ομιλίας, την κοινωνική δεξιότητα κ.ά. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι διερευνήσει τα προγράμματα αυτά και να αναδείξει τις διαφορετικές προσεγγίσεις ανάλογα με την τοπική κουλτούρα απέναντι στον αθλητισμό τον πολιτισμό και την εκπαίδευση. Στην παρούσα μελέτη θα αναδειχτούν πανεπιστημιακά προγράμματα σπουδών από Ελλάδα, Αυστραλία, Μάλτα, Σουηδία, Ιαπωνία και Τουρκία.