Σχολές οικονομικής σκέψης και θεωρία παραγωγικότητας

Abstract

Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η ενασχόληση με το θέμα της παραγωγικότητας και η ανάλυση του τρόπου με τον οποίο οι διάφορες σχολές σκέψης αντιμετώπισαν την έννοια αυτή διαχρονικά, ενώ ταυτόχρονα γίνεται και μια προσπάθεια να περιγράφουν τα χαρακτηριστικά των συνεπειών της πρόσφατης πανδημίας στο πεδίο της παραγωγικότητας, σε θεωρητικό πλαίσιο. Η έννοια της παραγωγικότητας των συντελεστών παραγωγής αποτέλεσε σημείο συζήτησης και ανάλυσης σχεδόν ταυτόχρονα με την εμφάνιση της οικονομικής επιστήμης ως τέτοιας, καθώς οι κλασικοί οικονομολόγοι από τις αρχές του 19ου αιώνα αντιλήφθηκαν την σημασία της για την οικονομία ως σύνολο. Μετά τις πρώτες σχετικά απλές ερμηνείες της παραγωγικότητας, η κλασική σχολή σκέψης εμπλουτίστηκε με την θεωρητική προσέγγιση της οριακής παραγωγικότητας, ενώ ο Κέινς έστρεψε την προσοχή του στην αποδέσμευση της σχέσης ανάμεσα στην επένδυση και την αποταμίευση και στην διαφορά ανάμεσα στον ρυθμό αύξησης του μισθού έναντι του ρυθμού αύξησης της παραγωγής. Επίσης θα πρέπει να γίνει αναφορά στις συνεισφορές των Kuznets και Solow στην συζήτηση σχετικά με την οικονομική ανάπτυξη και την σύνδεσή της με την παραγωγικότητα των συντελεστών παραγωγής, ενώ τέλος σημειώνεται και η προσφορά των Romer και Lucas με την θεωρία της ενδογενούς ανάπτυξης.