Η Ηθική του Ιερού Πολέμου (Τζιχάντ) έναντι των άλλων θρησκειών

Abstract

Οι θρησκευτικοί πόλεμοι ανέκαθεν υπήρξαν το πρόσχημα εγκόσμιων διεκδικήσεων και επιδιώξεων. Η κινητήριος δύναμη της θρησκείας κινητοποιούσε τις μάζες, οι οποίες αγωνίζονταν για ένα δίκαιο και ιερό σκοπό, για ένα σκοπό που αξίζει να πεθάνεις, να χάσεις την οικογένεια σου, τα υπάρχοντα σου, οτιδήποτε σε συνδέει με αυτόν τον κόσμο, μια θυσία όμως που οπωσδήποτε θα ανταμειφθεί σε ένα άλλον, καλύτερο κόσμο. Το αίσθημα δικαίου που προσδίδει η θρησκευτική πίστη σε όλες τις αιμοβόρες ανθρώπινες διενέξεις, τις κάνει λιγότερο ευτελείς και αποτρόπαιες. Κι αυτό ήταν κάτι που αντιλήφθηκαν οι άνθρωποι από την αρχή της ανθρώπινης ιστορίας. Ο στόχος των οπαδών του Ισλάμ, ως οπαδών θρησκείας με επιθετικό χαρακτήρα είναι πολιτικός, δηλαδή να διαδώσουν τις αρχές της θρησκείας τους στα πέρατα της οικουμένης. Στην παρούσα εργασία θα διερευνηθεί η έννοια του τζιχάντ, το οποίο πέρα από τον ιερό πόλεμο περιλαμβάνει έναν προσωπικό πνευματικό αγώνα και τη συμβολή του στην κοινωνική βελτίωση και οργάνωση. Ακολουθείται κυρίως μια ιστορική αναδρομή αναφορικά με την ηθική του ιερού πολέμου έναντι των υπολοίπων θρησκειών.