Ψυχικά πάσχοντες και υγειονομικό περιβάλλον. Η περίπτωση του γναθοχειρουργικού - οδοντιατρικού - στοματολογικού ιατρείου

Abstract

ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η κατανόηση των βαθύτερων αιτιών που οδηγούν τους ψυχικά πάσχοντες στο να βιώνουν πιο επώδυνα την εμπειρία που προκαλεί η κλινική εξέταση της στοματικής κοιλότητας και η διαχείριση και αποκατάσταση της στοματικής τους υγιεινής. ΜΕΘΟΔΟΣ: Πραγματοποιήθηκε ποιοτική έρευνα μέσω ερωτηματολογίου βασιζόμενη στη μέθοδο της ημιδομημένης συνέντευξης σε ψυχικά πάσχοντες ασθενείς (n = 17), οι οποίοι προσήλθαν για εξέταση ή επέμβαση από Στοματολόγους, Στοματικούς και Γναθοπροσωπικούς Χειρουργούς και Οδοντίατρους σε τακτική εξωτερική βάση στο Γ.Ν.Α. «ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ». Οι ερωτήσεις κάλυπταν διάφορους θεματικούς άξονες αναφορικά με τη φροντίδα της στοματικής κοιλότητας από τους ασθενείς, τη φαρμακευτική αγωγή που λαμβάνουν για το υποκείμενο ψυχικό νόσημα, την εμπειρία τους από προηγούμενα δυσάρεστα γεγονότα και καταστάσεις, αλλά και τον φόβο και άγχος που βιώνουν απέναντι στην κλινική εξέταση ή/και στην επέμβαση, τις προσδοκίες τους και την ικανοποίησή τους από το προσωπικό του νοσοκομείου και το βαθμό συμμόρφωσής τους στις ιατρικές οδηγίες. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Όλοι οι ερωτηθέντες ήταν σε μεγάλο βαθμό ικανοποιημένοι από το γενικότερο περιβάλλον του νοσοκομείου και έκαναν θετικά σχόλια για το προσωπικό του νοσοκομείου. Τέλος, προέκυψε ό,τι το 60% αυτών ασχολείται σε ικανοποιητικό βαθμό με τη στοματική υγιεινή. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Από την ανάλυση των συνεντεύξεων αναδείχθηκαν διάφορα αίτια που οδηγούν τους ψυχικά πάσχοντες στον να βιώνουν επώδυνες καταστάσεις, αλλά και φοβίες όταν έρχονται αντιμέτωποι με προβλήματα που αφορούν τη στοματική τους υγιεινή. Επιπλέον, αναδείχθηκαν και θέματα ηθικής και δεοντολογίας που αφορούν το στενό περιβάλλον των ασθενών αυτών, όπως είναι η οικογένεια και η εργοδοσία. Τα ανωτέρω είναι δυνατό να συμβάλλουν στη βελτίωση του τρόπου αντιμετώπισης των ψυχικά πασχόντων από το προσωπικό του νοσοκομείου, καθιστώντας τους φορείς υγείας αποτελεσματικότερους στην εξειδικευμένη αποκατάσταση ιδίως των χρόνιων σχιζοφρενών, ώστε να παραμένουν λειτουργικοί σε κοινωνικό επίπεδο.