Διερεύνηση των απόψεων των εκπαιδευτικών Φυσικής Αγωγής για την εξ αποστάσεως εκπαίδευση μαθητών με αναπηρία

Abstract

Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η μελέτη των απόψεων των εκπαιδευτικών Φυσικής Αγωγής για την υλοποίηση της εκπαίδευσης από απόσταση σε μαθητές με αναπηρία. Ως ερευνητική στρατηγική επιλέχτηκε η ποιοτική μέθοδος ώστε να διερευνηθούν σε βάθος οι απόψεις των ερωτώμενων. Για τη συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε η ημιδομημένη συνέντευξη. Το δείγμα αποτέλεσαν 20 εκπαιδευτικοί Φυσικής Αγωγής το οποίο επιλέχθηκε με τη μέθοδο της δειγματοληψίας μη πιθανότητας. Τα ευρήματα της έρευνας, βασιζόμενα στην άποψη των ερωτώμενων, έδειξαν ότι η ΕξΑΕ λειτούργησε θετικά στην ψυχολογία των μαθητών παρά την έλλειψη κινητικής δραστηριότητας. Επέλεξαν ελκυστικές δραστηριότητες ώστε να αναπτύξουν κίνητρα συμμετοχής και συνεργασίας, να ενισχύσουν τα θετικά συναισθήματα των μαθητών και να ενδυναμώσουν την επαφή τους με το μάθημα. Ως εμπόδια που αντιμετώπισαν ανέφεραν τη μερική συμμετοχή των μαθητών στο μάθημα, την έλλειψη ψηφιακού υλικού, τις δυσκολίες επικοινωνίας με τους μαθητές και την οικογένειά τους καθώς επίσης τη διαχείριση της ηλεκτρονικής τάξης. Θετικό ρόλο στο σχεδιασμό του μαθήματος τους ανέφεραν ότι έπαιξε η συμμετοχή τους σε διαδικτυακές κοινότητες μάθησης. Επίσης τα αποτελέσματα έδειξαν ότι υπήρξε θετική και αποτελεσματική συμμετοχή των μαθητών με αναπηρία στην ΕξΑΕ αλλά η συμμετοχή ήταν ανάλογη με το είδος αναπηρίας. Μαθητές και μαθήτριες με κοινωνικές-συναισθηματικές δυσκολίες καθώς και με λειτουργικό αυτισμό ήταν πιο συνεργάσιμοι και πιο δραστήριοι στην ΕξΑΕ διδασκαλία, αντίθετα με μαθητές με ΔΕΠΥ και Asperger οι οποίοι αντιμετώπισαν δυσκολίες προσαρμογής στη νέα συνθήκη. Με την επιστροφή στη δια ζώσης διδασκαλία τα παιδιά που συμμετείχαν στα μαθήματα της ΕξΑΕ ήταν πιο ενεργά, πιο κοινωνικά, πιο ευέλικτα σε συνεργασίες και προσαρμόστηκαν γρηγορότερα στη σχολική ζωή από τα παιδιά που δεν συμμετείχαν. Οι εκπαιδευτικοί Φυσικής Αγωγής τόνισαν τη σημασία της δια ζώσης εκπαίδευσης αλλά επίσης ανέφεραν ότι η ΕξΑΕ ήταν μια πρόκληση και ένα κίνητρο για αυτοβελτίωση τους. Επίσης ανέφεραν την ανάγκη για επαγγελματική ανάπτυξη και εκπαίδευσή τους στη χρήση νέων τεχνολογιών καθώς και την οργάνωση των ΑΠΣ ώστε να ανταποκρίνονται στην εκπαίδευση από απόσταση.