Η εξέλιξη των Διεθνών Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων Φυσικής Αγωγής και η Δια Βίου Άθληση ως Κυρίαρχος Στόχος

Abstract

Πολλές αναφορές εντοπίζονται στη διεθνή βιβλιογραφία με ιδιαίτερη έμφαση στη «Διά Βίου Άθληση», ως μακροχρόνια βιωματική διαδικασία, αλλά και πολυπαραγοντική οικονομική και κοινωνική επένδυση. Η ανά χείρας μελέτη έχει σαν βασικό στόχο τη διερεύνηση του ρόλου της Φυσικής Αγωγής, στα ελληνικά και διεθνή εκπαιδευτικά προγράμματα και αναμένεται να ενισχύσει την ακαδημαϊκή κατανόηση των παραγόντων που συνετέλεσαν στη μετεξέλιξη του στόχου από «φυσική αγωγή για την υγεία» σε «διά βίου άσκηση για υγεία». Αρχικά παρουσιάζεται ο ρόλος της Γυμναστικής-Φυσικής Αγωγής στην αρχαιότητα, άμα τη εμφανίσει της, η επιλεκτική καταγραφή των θέσεων των κορυφαίων φιλοσόφων και η επισήμανση των βασικών διαφορών μεταξύ των σημαντικότερων συστημάτων της κάθε εποχής. Η μελέτη των Ευρωπαϊκών συστημάτων στον χώρο της Φυσικής Αγωγής -με επικρατέστερα το Γερμανικό και το Σουηδικό- τον 18ο και 19ο αιώνα, αποκαλύπτει περίτρανα ότι το πνεύμα της ελληνικής παιδείας αποτέλεσε εκπαιδευτικό πρότυπο για τις μεγάλες Ευρωπαϊκές χώρες. Αναφέροντας τους σημαντικούς σταθμούς στην ιστορία της Φυσικής Αγωγής, φτάνουμε μέχρι το 1899 και τη θέσπιση του σημαντικότερου νόμου στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού. Ο Ευρωπαϊκός Χάρτης Αθλητισμού και η Λευκή Βίβλος για τον Αθλητισμό δημιούργησαν μια ενιαία αθλητική πολιτική και πολλές έρευνες αποδεικνύουν τη σημασία της σωματικής άσκησης για την ποιότητα ζωής και τον προϋπολογισμό της υγείας. Η παρούσα μελέτη παρουσιάζει σε Εθνικό και Ευρωπαϊκό επίπεδο τον διά βίου στόχο της Αθλητικής στρατηγικής πολιτικής και μελετά τέλος την περίπτωση της Αμερικής με μια νέα διδακτική προσέγγιση, με συγκεκριμένα προγράμματα σπουδών και με βασική προϋπόθεση για έναν διά βίου υγιεινό τρόπο ζωής, τη συμμετοχή, κυρίως, σε προγράμματα εκπαίδευσης φυσικής κατάστασης. Εν κατακλείδι, τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν φαίνεται να έχουν εναρμονιστεί όσον αφορά τους βασικούς στόχους της Φυσικής Αγωγής και τις βασικές αρχές της Λευκής Βίβλου για τον Αθλητισμό. Συγκεκριμένα για την Ελλάδα, κρίνεται απαραίτητος ένας αναδιαρθρωμένος και εκσυγχρονισμένος στρατηγικός σχεδιασμός των Αναλυτικών Προγραμμάτων.