Συγκριτική μελέτη αφηγηματικών ικανοτήτων σε παιδιά προσχολικής ηλικίας με διαταραχή αυτιστικού φάσματος και τυπικής ανάπτυξης. Αξιολόγηση γλωσσικών και γνωστικών παραμέτρων

Abstract

Παρά την εκτεταμένη έρευνα στο πεδίο των αφηγηματικών ικανοτήτων παιδιών με Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ), παρατηρείται σημαντικό ερευνητικό κενό στη συγκριτική μελέτη των αφηγηματικών ικανοτήτων μεταξύ παιδιών προσχολικής ηλικίας με ΔΑΦ και παιδιών τυπικής ανάπτυξης. Η ελληνική βιβλιογραφία παρέχει δεδομένα για τις αφηγηματικές δεξιότητες παιδιών με ΔΑΦ συγκριτικά με παιδιά τυπικής ανάπτυξης, τα οποία ωστόσο αφορούν κυρίως παιδιά σχολικής ηλικίας Η παρούσα εργασία επιχειρεί να καλύψει το ερευνητικό κενό που εντοπίζεται στη συγκριτική μελέτη των αφηγηματικών ικανοτήτων μεταξύ παιδιών με Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ) και παιδιών τυπικής ανάπτυξης. Μέσα από την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, η έρευνα εντόπισε δύο βασικά μοτίβα: Πρώτον, υπάρχει σαφής διάκριση ανάμεσα στις βασικές γλωσσικές ικανότητες (όπως γραμματική και σύνταξη), οι οποίες παραμένουν σχετικά ανεπηρέαστες, και στις πραγματολογικές ικανότητες (όπως η χρήση της γλώσσας σε κοινωνικά πλαίσια), όπου παρατηρούνται σημαντικές δυσκολίες. Δεύτερον, καθώς τα παιδιά με ΔΑΦ μεγαλώνουν, ενώ βελτιώνονται στις βασικές αφηγηματικές δεξιότητες (όπως η δομή των προτάσεων), παρουσιάζουν αυξανόμενη δυσκολία στην εξαγωγή συμπερασμάτων και την κατανόηση αφηρημένων εννοιών. Με βάση αυτά τα ευρήματα, προτείνεται η ανάπτυξη εξατομικευμένων θεραπευτικών προγραμμάτων που θα εστιάζουν ιδιαίτερα στις κοινωνικές και συναισθηματικές πτυχές της επικοινωνίας, πέρα από τις παραδοσιακές γλωσσικές ασκήσεις.