Όψεις της εξωτερικής πολιτικής του αυτοκράτορα, Μιχαήλ Ζ΄ Δούκα (1071-1078)

Abstract

Ο αυτοκράτορας, Μιχαήλ Ζ΄ Δούκας (1071-78) αποτελεί μια από τις πιο παρεξηγημένες προσωπικότητες της βυζαντινής ιστορίας. Ανέλαβε την ηγεσία του κράτους σε μια πολύ κρίσιμη περίοδο, κατά τη διάρκεια της οποίας η αυτοκρατορία έχει να αντιμετωπίσει απειλητικούς εχθρούς, όπως οι Σελτζούκοι Τούρκοι και οι Νορμανδοί. Γενικά, οι βυζαντινοί ιστοριογράφοι και χρονογράφοι, υποκινούμενοι από σκοπιμότητες, μας δίνουν μια τελείως αρνητική εικόνα για τον Μιχαήλ. Τον παρουσιάζουν σαν έναν τελείως ανίκανο ηγεμόνα, ο οποίος δεν δείχνει καμία φροντίδα για τις υποθέσεις της αυτοκρατορίας. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι διαφορετική, καθώς ο Μιχαήλ Ζ΄ Δούκας αναπτύσσει μια πολύπλευρη εξωτερική πολιτική. Προσπαθεί, δηλαδή, να έρθει σε συνεννόηση με όλους τους αντιπάλους ηγεμόνες και να συνάψει μαζί τους συμφωνίες, όπως για παράδειγμα με τον αρχηγό των Νορμανδών, Ροβέρτο Γυισκάρδο.