Αυτοάνοσα νοσήματα και εργασία στο Δημόσιο Τομέα

Abstract

Η επιλογή της συγκεκριμένης μελέτης προέκυψε από την ανάγκη να διερευνηθεί ένας χώρος στον οποίο η αναπηρία ενδεχομένως να μην είναι «ορατή», όπως συμβαίνει με άλλες αναπηρίες και έγινε με κριτήριο ότι τα αυτοάνοσα νοσήματα αντιπροσωπεύουν την τέταρτη μεγαλύτερη αιτία αναπηρίας. Σκοπός της εργασίας είναι να αναδειχθούν οι δυσχέρειες που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο τομέα, που πάσχουν από αυτοάνοσα νοσήματα, στην εργασία τους και στις σχέσεις με τους συναδέλφους. Μελετήθηκαν οι στάσεις και οι συμπεριφορές των συναδέλφων τους και η εργασιακή ενσωμάτωση και απόδοση τους στον οργανισμό. Διαπιστώθηκε ότι τα κοινωνικά υποκείμενα αποδίδουν διαφορετικό νόημα και διαχειρίζονται με διαφορετικό τρόπο την αναπηρία τους. Ωστόσο, τα υψηλά επίπεδα άγχους και ο φόρτος εργασίας λειτουργούν αρνητικά, ιδιαίτερα σε περιόδους υποτροπών της νόσου. Ο αυτοστιγματισμός και η ηθική παρενόχληση είναι συχνό φαινόμενο και αντανακλά τα στερεότυπα της κοινωνίας και την οργανωσιακή κουλτούρα του οργανισμού. Η απουσία εύλογων προσαρμογών και τα ιδεολογικά εμπόδια λειτουργούν ανασταλτικά ενισχύοντας την αντίληψη ότι τα άτομα που πάσχουν από κάποιο χρόνιο νόσημα δεν είναι παραγωγικά. Η άδικη μεταχείριση των συναδέλφων τους οδηγεί στην αδιαφορία, ενώ οι περισσότεροι δεν θέλουν να αναλάβουν μια θέση ευθύνης. Το δεδομένο που αναδύεται ιδιαίτερα έντονα αφορά την επιθυμία των υποκειμένων να εργαστούν για αυτό και επιμένουν να παραμείνουν ενεργοί εργαζόμενοι. Κάποιοι διεκδικούν να ανατρέψουν την στερεοτυπική εικόνα που έχουν οι συνάδελφοί τους και εργάζονται δίχως να κάνουν χρήση των ευεργετικών διατάξεων. Η εργασιακή ενσωμάτωση συνδέεται με τη θέση που κατέχει στην ιεραρχία, το επίπεδο εκπαίδευσης, το επίπεδο αυτοεκτίμησης και τις προσωπικές αντοχές. Παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν αναπτύσσουν πρακτικές δράσεις που τους βοηθούν στη διαχείριση των καθημερινών ζητημάτων και την επιτέλεση του ρόλου τους με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, τόσο μέσα στο χώρο της εργασίας, όσο και στην κοινωνία.