Εισφορές και παροχές του Ενιαίου Ταμείου Επικουρικής Ασφάλισης: Διαιωνίζοντας την ανισότητα στην κοινωνική ασφάλιση

Abstract

Η επικουρική ασφάλιση στην Ελλάδα υφίσταται ήδη 80 χρόνια, υπηρετώντας τις αρχές της αναδιανομής και της αλληλεγγύης έχοντας τα ίδια χαρακτηριστικά με την κύρια ασφάλιση και την αυτή νομική φύση. Σκοπός της είναι η παροχή συμπληρωματικής σύνταξης στους εργαζόμενους καθώς και στα μέλη των οικογενειών τους. Όμως η αποσπασματική, κατακερματισμένη δημιουργία των φορέων της καθώς και η ανομοιομορφία προστασίας των ασφαλισμένων, η ανισόρροπη, επαχθής σχέση του ποσοστού των συνταξιούχων έναντι των ασφαλισμένων, η οικονομική κρίση, η γήρανση του πληθυσμού, η κατάργηση των εργασιακών συμβάσεων και η αντικατάστασή τους με νέες σχέσεις εργασίας οδήγησαν σε μια προβληματική επικουρική ασφάλιση, η οποία έχρηζε και χρήζει διορθωτικής παρέμβασης. Στο πλαίσιο των παραπάνω προβλημάτων της επικουρικής ασφάλισης, αλλά και της δημοσιονομικής κρίσης που διέρχεται η χώρα, η οποία επέβαλλε αλλαγές στην κοινωνική ασφάλιση, συστήθηκε το 2012 το ΕΤΕΑ. Το ΕΤΕΑ συμπεριέλαβε στους κόλπους του το μεγαλύτερο μέρος των επικουρικών ταμείων με προοπτική να τα συμπεριλάβει όλα και σκοπό την εξοικονόμηση πόρων και την άρση των ανισοτήτων. Τρία χρόνια μετά τη σύσταση του ΕΤΕΑ, η μελέτη διερευνά εάν συνεχίζουν να υφίστανται ανισότητες μεταξύ των ενταχθέντων ταμείων και ιδιαίτερα στις εισφορές ασφαλισμένων/εργοδοτών καθώς και στη θεμελίωση συνταξιοδότησης και στις παροχές. Μετά την ανασκόπηση της συναφούς βιβλιογραφίας, τη μελέτη της νομοθεσίας και τις απαραίτητες συγκρίσεις διαπιστώνεται ότι ενώ στο πεδίο των εισφορών υπάρχει εξομοίωση από 01-12-2013 στα πεδία της θεμελίωσης δικαιώματος συνταξιοδότησης, στις μορφές και το επίπεδο των παροχών οι ανισότητες συνεχίζουν να παραμένουν. Στη μελέτη παρατίθενται τα αναλυτικά στοιχεία των καταστατικών των ταμείων που συνεχίζουν να είναι σε ισχύ καθώς και συγκριτικοί πίνακες οι οποίοι καταγράφουν και καταδεικνύουν τις υπάρχουσες ανισότητες.