Διαχείριση αθλητικών δραστηριοτήτων για την αντιμετώπιση του καρκίνου

Abstract

Ο σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν να διερευνήσει τον τρόπο διαχείρισης των αθλητικών δραστηριοτήτων για την αντιμετώπιση της ασθένειας του καρκίνου ώστε οι ασθενείς με καρκίνο να βοηθηθούν να ζήσουν μια πιο άνετη ζωή, τέτοια που να τους επιτρέπει να ασκούν τις δραστηριότητες τους χωρίς συμπτώματα ή περιορισμούς. Επιχειρείται, να εξετασθούν παράμετροι που θα βοηθήσουν στο να αναπτυχθεί μια σαφή εικόνα στο αν ο ρόλος της άσκησης μπορεί να βοηθήσει στην θεραπεία της νόσου αφενός ως πρωτογενής και δευτερογενής πρόληψη και αφετέρου ως συμπληρωματική θεραπεία. Η πρωτογενής πρόληψη εξετάζει κατά πόσον η ασθένεια μπορεί να προληφθεί με την άσκηση. Η Δευτερογενής πρόληψη εξετάζει αν μετά την εκδήλωση της ασθένειας μπορεί να βελτιωθεί η κατάσταση της ή αν η άσκηση μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της επανεμφάνισης του καρκίνου. Τέλος αν η άσκηση ως συμπληρωματική αγωγή στη θεραπεία μπορεί να δράσει ενισχυτικά, στη συνήθη θεραπεία της νόσου. Συνεπώς μπορεί να γίνει δυνατή η ανάπτυξη συστήματος άσκησης με άλλες θεραπείες ώστε η θεραπευτική αντιμετώπιση του καρκίνου να γίνει αποτελεσματική και αποδοτική αφού έχει υψηλό άμεσο και έμμεσο οικονομικό κόστος. Το μεγάλο άμεσο οικονομικό κόστος, που επιβαρύνει τα Συστήματα Υγείας, υπολογίζεται από την παραμονή του ασθενούς στο νοσοκομείο, από τις χειρουργικές επεμβάσεις, τις υψηλής ακρίβειας και κόστους διαγνωστικές εξετάσεις αλλά κυρίως από τους θεραπευτικούς χειρισμούς που περιλαμβάνουν την ιδιαίτερα ακριβή φαρμακευτική αγωγή. Δεν υπάρχουν αρκετά στοιχεία για το άμεσο κόστος στην Ελλάδα, εκτιμάται όμως ότι το κόστος για τη θεραπεία του καρκίνου κυμαίνεται περίπου στο 6,5% των συνολικών δαπανών για την υγειονομική περίθαλψη. Προκύπτει επίσης ένα υψηλό έμμεσο οικονομικό κόστος λόγω της μειωμένης παραγωγικότητας, τόσο του ασθενή, όσο και της οικογένειάς του, που επιβαρύνεται με την κατ’ οίκον νοσηλεία αυτού αλλά και από την απώλεια ημερών εργασίας από τον ίδιο τον ασθενή αλλά και των ανθρώπων που τον φροντίζουν. Το έμμεσο κόστος υπολογίζεται ότι είναι τουλάχιστον διπλάσιο του άμεσου. Συνεπώς θα μπορέσουν να δημιουργηθούν κατάλληλες συνθήκες για ορθολογικότερη κατανομή των πόρων ώστε να μεγιστοποιηθεί η αποδοτικότητα της επένδυσης στην υγεία.