Οι επιδράσεις των Ολυμπιακών Αγώνων στις διοργανώτριες πόλεις. Μελέτη της Ολυμπιακής κληρονομιάς των περιπτώσεων της Αθήνας (2004), του Πεκίνου (2008), του Λονδίνου (2012) και του Ρίο (2016)

Abstract

Η παρούσα εργασία πραγματεύεται την κληρονομιά που προκύπτει από τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων και επηρεάζει τις πόλεις υποδοχείς σε διάφορα επίπεδα. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες χρονολογούνται ήδη από το 776 π. Χ., ενώ καταργήθηκαν το 393 μ. Χ.. Ωστόσο, σημειώθηκαν αρκετές προσπάθειες με σκοπό την αναβίωσή τους, γεγονός που επιτεύχθηκε το 1896. Έκτοτε, αποτελούν τη μεγαλύτερη αθλητική διοργάνωση που πραγματοποιείται κάθε τέσσερα χρόνια. Η διεξαγωγή των Αγώνων συνδέεται άρρηκτα με επιδράσεις, θετικές και αρνητικές, προς τις διοργανώτριες πόλεις, τη λεγόμενη κληρονομιά. Κάτι τέτοιο καθιστά την ολυμπιακή κληρονομιά ιδιαίτερα σημαντική στο πλαίσιο του Ολυμπιακού Κινήματος. Ωστόσο δεν υφίσταται σαφής ορισμός της έννοιας. Όσον αφορά τις μορφές τις οποίες λαμβάνει η κληρονομιά, σημειώνονται σε αθλητικό, αστικό, πολιτιστικό περιβαλλοντικό και οικονομικό επίπεδο. Η πολλαπλή σημασία της κληρονομιάς συνεπάγεται το ενδιαφέρον όλων των εμπλεκόμενων φορέων του Ολυμπιακού Κινήματος και ιδιαίτερα της Δ.Ο.Ε., η οποία δεσμεύεται για την προώθηση μιας θετικής κληρονομιάς, ακολουθώντας συγκεκριμένη στρατηγική. Στο πλαίσιο της μεθοδολογίας που ακολουθήθηκε, η παρούσα εργασία στηρίχθηκε στη βιβλιογραφική ανασκόπηση, η οποία συνίσταται αφ’ ενός στη δευτερογενή ανάλυση πληροφοριών και αφ’ ετέρου στην περιπτωσιολογική μελέτη. Όσον αφορά τα αποτελέσματα της εργασίας, δείχνουν ότι οι τέσσερις διοργανώτριες πόλεις που μελετώνται έγιναν αποδέκτες μιας θετικής κληρονομιάς. Ως επί το πλείστον, η εν λόγω κληρονομιά εκδηλώθηκε σε αθλητικό, αστικό, περιβαλλοντικό και πολιτιστικό επίπεδο. Μια πρόταση για μελλοντική έρευνα είναι η μελέτη τόσο των θετικών όσο και των αρνητικών κληρονομιών των ίδιων διοργανωτριών πόλεων, καθώς η παρούσα εργασία εστιάζει στις θετικές επιδράσεις των Αγώνων.