Αξιολόγηση της εθνικής πολιτικής για την χρηματοδότηση των προνοιακών επιδομάτων

Abstract

Για την αντιμετώπιση των συνεπειών της πρόσφατης δημοσιονομικής κρίσης στην ελληνική κοινωνία, οι κυβερνήσεις υποχρεώθηκαν να θεσμοθετήσουν μέτρα προσαρμογής του κοινωνικού κράτους στις νέες συνθήκες. Η αναδιοργάνωση αυτή έπρεπε να εκπληρώνει ένα διπλό στόχο: να αυξάνει το εύρος των διαθέσιμων παροχών ενώ ταυτόχρονα μειώνει το κόστος του προνοιακού συστήματος συνολικά. Στο πλαίσιο αυτό, αναλύεται η κύρια μεταρρύθμιση που θεσμοθετήθηκε την περίοδο αυτή και αφορά την συγκέντρωση των αρμοδιοτήτων πληρωμής όλων των προνοιακών παροχών σε έναν Οργανισμό – τον Οργανισμό Προνοιακών Παροχών Κοινωνικής Αλληλεγγύης (ΟΠΕΚΑ). Η συγκεκριμένη μεταρρύθμιση αξιολογούμενη με βάση τον δείκτη κόστος/ αποτελεσματικότητα αξιολογείται θετικά, παρά το ότι δεν υπάρχουν ακόμη επαρκή οικονομικά δεδομένα που να τεκμηριώνουν αδιάσειστα αυτή την εκτίμηση. Η διαχείριση των πόρων αποτελεί πράγματι βασικό θετικό σημείο της λειτουργίας του νέου Οργανισμού: η κεντρική κυβέρνηση είναι σε θέση να γνωρίζει τον αριθμό των δικαιούχων και το ετήσιο ποσό που δαπανάται ανά κατηγορία για προνοιακά επιδόματα και μπορεί, από οικονομική άποψη, να προγραμματίσει την δράση της. Επιπλέον, η ανάλυση των δεδομένων των πληρωμών παρέχει πληροφόρηση για την ζήτηση και την αναγκαιότητα κάθε παροχής την οποία χρειάζεται κάθε πολιτική ηγεσία για την λήψη αποφάσεων για τη διαμόρφωση του εθνικού πλαισίου κοινωνικής προστασίας.