Διερεύνηση των παραγόντων που επηρεάζουν τις δαπάνες των Νοσοκομείων του Νοσοκομείων του ΕΣΥ

Abstract

Εισαγωγή: Η ραγδαία αύξηση των δαπανών υγείας τα τελευταία χρόνια, έχει οδηγήσει στην αναζήτηση πολιτικών ελέγχου και συγκράτησης του κόστους. Στο επίκεντρο αυτών των πολιτικών βρίσκονται τα δημόσια νοσοκομεία, τα οποία αποτελούν το μεγαλύτερο και πιο κοστοβόρο παραγωγό του υγειονομικού συστήματος. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση των παραγόντων που επηρεάζουν και συνθέτουν τις δαπάνες των νοσοκομείων του ΕΣΥ, καθώς και η συσχέτιση του ύψους των δαπανών με τα στοιχεία και τους δείκτες δραστηριότητας των νοσοκομείων. Υλικό και μέθοδος: Για την διεξαγωγή της έρευνας συλλέχθηκαν στοιχεία σχετικά με τις δαπάνες και τις δραστηριότητες των γενικών νοσοκομείων του ΕΣΥ για το έτος 2012, από εκθέσεις του Υπουργείου Υγείας. Το δείγμα των νοσοκομείων περιορίστηκε σε 107 γενικά νοσοκομεία. Τα νοσοκομεία κατηγοριοποιήθηκαν με βάση το μέγεθος. Η στατιστική ανάλυση των δεδομένων έγινε με τη χρήση μεθόδων περιγραφικής στατιστικής, συντελεστών συσχέτισης του Spearman και ανάλυση μοντέλων παλινδρόμησης. Επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας των αποτελεσμάτων θεωρήθηκε το p<0,05. Αποτελέσματα: Η συνολική δαπάνη των νοσοκομείων συσχετίζεται θετικά με το μέγεθος του νοσοκομείου – αριθμό κλινών (rho=0.97), τον αριθμό νοσηλευθέντων (rho=0.97), τον αριθμό ημερών νοσηλείας (rho=0.98), το ποσοστό κάλυψης (rho=0.60), το μέσο κόστος φαρμάκου (rho=0.50) και το μέσο κόστος υγειονομικού υλικού (rho=0.41). Καθοριστικό ρόλο στην διαμόρφωση του ύψους της συνολικής δαπάνης έχει η δαπάνη μισθοδοσίας με μέσο ποσοστό συμμετοχής 62% στο σύνολο των νοσοκομείων, 72% στα μικρά νοσοκομεία, 64% στα μεσαία και 47% στα μεγάλα. Το κόστος ανά νοσηλευθέντα συσχετίζεται αρνητικά με το μέγεθος των νοσοκομείων, τον όγκο παραγωγής και το ποσοστό κάλυψης, και θετικά με την ΜΝΔ. Το κόστος ανά ημέρα νοσηλείας συσχετίζεται αρνητικά με το μέγεθος των νοσοκομείων, τον όγκο παραγωγής, το ποσοστό κάλυψης και την ΜΝΔ. Συμπεράσματα: Η αξιοποίηση του εργατικού δυναμικού αποτελεί κομβικό σημείο για την οικονομική οργάνωση της παραγωγής, καθώς πρωταγωνιστικό ρόλο στην διαμόρφωση του μέσου κόστους έχει το μέσο κόστος μισθοδοσίας. Τα μεσαίου και μεγάλου μεγέθους νοσοκομεία αξιοποιούν σε καλύτερο βαθμό την παραγωγική τους δυναμικότητα, εμφανίζοντας υψηλό ποσοστό κάλυψης και χαμηλό μέσο κόστος. Αντίθετα, η πλειοψηφία των μικρών νοσοκομείων χαρακτηρίζεται από αντιοικονομική λειτουργία και υψηλό μέσο κόστος, γεγονός που αποδίδεται κατά κύριο λόγο στο χαμηλό βαθμό αξιοποίησης των διαθέσιμων εισροών, και ειδικότερα της εργασίας, με αποτέλεσμα να εμφανίζουν υψηλό μέσο κόστος μισθοδοσίας και υψηλό μέσο σταθερό κόστος.