Η ενδοοικογενειακή βία στην εποχή του covid-19 στην Ελλάδα και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η συμβολή των ΜΚΟ.

Abstract

Το φαινόμενο της έμφυλης βίας κατά των γυναικών δεν είναι πρωτοεμφανιζόμενο στις ανθρώπινες κοινωνίες, αντίθετα έχει διαχρονικό χαρακτήρα. Μια από τις όψεις του φαινομένου αυτού είναι η ενδοοικογενειακή βία, η οποία ασκείται από άτομα του οικογενειακού ή φιλικού περιβάλλοντος προς τις γυναίκες προκαλώντας σοβαρές επιπτώσεις στην ψυχοσωματική και συναισθηματική τους υγεία. Ιδιαιτέρως σε περιπτώσεις κρίσεων, όπως η πανδημία του covid-19, η θέση των γυναικών επιδεινώνεται. Συγκεκριμένα, η απομόνωση, η περιορισμένη πρόσβαση σε υποστηρικτικούς θεσμούς λόγω των περιοριστικών μέτρων και η οικονομική δυσχέρεια που προκλήθηκε την περίοδο της πανδημίας αποτελούν παράγοντες που προφανώς σχετίζονται με την όξυνση του φαινομένου της ενδοοικογενειακής βίας. Η αντιμετώπιση του προβλήματος έχει θεμελιώδη σημασία για την εξασφάλιση της κοινωνικής αρμονίας. Ο στόχος αυτός ταυτίζεται με την αποστολή των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (ΜΚΟ) που έχουν συγκροτηθεί στον ελληνικό και στον ευρωπαϊκό χώρο, οι οποίες επιδιώκουν την προώθηση των γυναικείων δικαιωμάτων και την ενίσχυση των γυναικών που βρίσκονται στη θέση του θύματος λόγω της έμφυλης ενδοοικογενειακής βίας. Η παρούσα εργασία αποτελεί μια μελέτη πάνω στο θέμα της όξυνσης της ενδοοικογενειακής βίας κατά την εποχή του covid-19, σε ελληνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, και στη συμβολή των ΜΚΟ στην αντιμετώπισή του.