Το στίγμα και η διαχείρισή του μέσα από τη μελέτη ιστοριών ζωής απεξαρτημένων ατόμων

Abstract

Η ταχύτατη εξάπλωση του φαινομένου της κατάχρησης ουσιών στις δυτικές κοινωνίες έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον για τη μελέτη του φαινομένου από διάφορους επιστημονικούς κλάδους. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι, κατά τη μελέτη αυτή, το ζήτημα εξετάζεται ελάχιστα από τη σκοπιά του κοινωνικοπολιτικού περιβάλλοντος που πλαισιώνει τη συμπεριφορά της χρήσης ουσιών. Η σχετική νομοθεσία λαμβάνεται ως αδιαμφισβήτητο δεδομένο. Η παρούσα εργασία θα εστιαστεί αποκλειστικά στη μελέτη του κοινωνικού περιβάλλοντος που πλαισιώνει τη συμπεριφορά της χρήσης ουσιών. Συγκεκριμένα το ενδιαφέρον θα επικεντρωθεί στο ρόλο που διαδραματίζει ο στιγματισμός στις ζωές των ανθρώπων αυτής της ομάδας, μέσα από τη μελέτη του λόγου των ίδιων των πρώην χρηστών. Γίνεται αναφορά στους φορείς απεξάρτησης στην Ελλάδα, με έμφαση στους ανεπίσημους φορείς και συγκεκριμένα στις ομάδες αυτοβοήθειας, περιγράφονται οι θεωρίες της κοινωνικής κατασκευής της παρέκκλισης και εξετάζονται οι ομοιότητες αλλά και οι διαφορές στην οικοδόμηση και τη διαχείριση του σχετικού με τη χρήση ουσιών στίγματος μεταξύ των υποκειμένων της έρευνας. Η εργασία αποτελείται από τα ακόλουθα μέρη: Περίληψη, Εισαγωγή, Ορισμοί εννοιών, Φορείς απεξάρτησης, Θεωρητικό υπόβαθρο έρευνας, Μεθοδολογικός σχεδιασμός, Αποτελέσματα της έρευνας, Συμπεράσματα, Η χρήση ουσιών και το στίγμα ως έναυσμα περαιτέρω εμπειρικής διερεύνησης, Βιβλιογραφία, Παράρτημα (Συνεντεύξεις).