Ανθρώπινος παράγοντας και διαχείριση οργανωσιακών συγκρούσεων στην αναδιοργάνωση. Μελέτη δημόσιου τομέα στην Ελλάδα

Abstract

Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τις πολύπλευρες πτυχές των ανθρώπινων παραγόντων και της διαχείρισης οργανωτικών συγκρούσεων εν μέσω της αναδιοργάνωσης στον δημόσιο τομέα στην Ελλάδα, χρησιμοποιώντας μια λεπτομερή ανάλυση ερωτηματολογίου που επικεντρώνεται στις εμπειρίες ενός κυρίως έμπειρου και γυναικείου διοικητικού προσωπικού δημογραφικών στοιχείων. Η έρευνα υπογραμμίζει την αναδιοργάνωση ως σημαντικό καταλύτη για τις συγκρούσεις, που οδηγείται από προκλήσεις στην επικοινωνία, την προσαρμογή στην αλλαγή και τις αντιληπτές ανισότητες. Παρά τη γενική συναίνεση για την αναγκαιότητα της αναδιοργάνωσης, τα ευρήματα υποδεικνύουν μια αξιοσημείωτη αποσύνδεση στην εφαρμογή της αλλαγής, ειδικά στην επικοινωνία και την ετοιμότητα, που οδηγεί σε δυσμενείς επιπτώσεις στην ομαδική εργασία, την παραγωγικότητα, τα κίνητρα και τη συνολική οργανωτική απόδοση. Η μελέτη αποκαλύπτει μια πιεστική ανάγκη για βελτιωμένες στρατηγικές διαχείρισης και επίλυσης συγκρούσεων, δίνοντας έμφαση στη σημασία της αποτελεσματικής επικοινωνίας, της ολοκληρωμένης εκπαίδευσης και της ανάπτυξης σαφών, προσβάσιμων πρωτοκόλλων επίλυσης συγκρούσεων. Αναδεικνύοντας αυτούς τους τομείς προς βελτίωση, η διατριβή παρουσιάζει μια συναρπαστική περίπτωση για την υιοθέτηση περιεκτικών και διαφανών διαδικασιών διαχείρισης της αλλαγής, με στόχο την ενίσχυση ενός υποστηρικτικού εργασιακού περιβάλλοντος και την ενίσχυση της οργανωτικής ανθεκτικότητας και προσαρμοστικότητας σε περιόδους σημαντικών αλλαγών.