Η συμβολή της δραματοποίησης παραμυθιού μέσω κουκλοθεάτρου στη γλωσσική ανάπτυξη κατά τη μετάβαση από τη βρεφική στη νηπιακή ηλικία

Abstract

Το ανθρώπινο είδος επικοινωνεί με το βλέμμα, με τις εκφράσεις του προσώπου, τα χέρια και τον λόγο. Η γλώσσα, λοιπόν, αποτελεί τη βάση της επικοινωνίας των ανθρώπινων όντων. Σχετίζεται με τον τρόπο σκέψης τους και τον τρόπο κατανόησης του κόσμου. Δίνει σε εκείνους τη δυνατότητα να σκέφτονται για όσα τους περιβάλλουν και να τα μοιράζονται με τους γύρω τους. Στόχος της παρούσας έρευνας είναι η διερεύνηση της συμβολής του παραμυθιού μέσω του κουκλοθεάτρου στη γλωσσική ανάπτυξη παιδιών που μεταβαίνουν από τη βρεφική στη νηπιακή ηλικία. Ως καταλληλότερη προσέγγιση για τη συγκεκριμένη έρευνα κρίθηκε η ποιοτική προσέγγιση κατά την οποία ο ερευνητής συμμετέχει στη διαδικασία, που πραγματοποιείται σε ένα αυθεντικό μαθησιακό περιβάλλον και παρατηρεί τις συμπεριφορές των μελών της ομάδας. Η ερευνητική στρατηγική της παρούσας έρευνα είναι η έρευνα δράσης, κατά την οποία ο ερευνητής δρα και ερευνά σε πραγματικό περιβάλλον. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα των αναλύσεων των παρεμβάσεων φάνηκε ότι το παραμύθι και το κουκλοθέατρο αποτελούν δύο εκπαιδευτικά εργαλεία, τα οποία στον συνδυασμό τους συμβάλλουν στην ανάπτυξη των γλωσσικών ικανοτήτων των παιδιών. Οι συμμετέχοντες φαίνεται να βελτίωσαν τις επικοινωνιακές τους δεξιότητες καθώς εμπλούτισαν το λεξιλόγιό τους και κατανόησαν προφορικές οδηγίες.