Ανάλυση δημόσιας πολιτικής του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος: Η περίπτωση του Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης.

Abstract

Το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα είναι ένα προνοιακού χαρακτήρα πρόγραμμα 3ης γενιάς, το οποίο συνδυάζει την επιδοματική παροχή με άλλες παροχές πρόνοιας και πολιτικές ενεργοποίησης για επανένταξη στην αγορά εργασίας. Η εφαρμογή του στην Ελλάδα έγινε με καθυστέρηση πολλών ετών ως μέτρο αντιμετώπισης της ακραίας φτώχειας που έπληξε μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Πλαισιωμένη από τις ευρωπαϊκές πολιτικές καταπολέμησης της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, η υλοποίηση του υπαγορεύτηκε στα Μνημόνια συνεργασίας, αποτελώντας μέρος της ευρύτερης αναδιάρθρωσης του κράτους πρόνοιας. Στην μελέτη που ακολουθεί γίνεται προσπάθεια να αναλυθεί το Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης υπό το πρίσμα του κύκλου των Δημοσίων Πολιτικών και παράλληλα επιχειρείται μια αποτίμηση της επιλογής του ως μέτρο ανακούφισης της ακραίας φτώχειας.