Η εργασιακή ικανοποίηση των εργαζομένων του Δήμου Πατρέων

Abstract

Σκοπός: Η συγκεκριμένη εργασία έχει ως σκοπό να εξετάσει τα επίπεδα εργασιακής ικανοποίησης των εργαζομένων του Δήμου Πατρέων και κατ’ επέκταση του ελληνικού δημοσίου τομέα, όπως αυτά έχουν διαμορφωθεί στο νέο εργασιακό περιβάλλον που προέκυψε από τις αλλαγές που επέφεραν η εκτέλεση των μνημονιακών υποχρεώσεων της χώρας από το 2011 έως σήμερα. Προκειμένου να επιτευχθεί ο προαναφερθέντας σκοπός, γίνεται μελέτη του βαθμού της επίδρασης δημογραφικών, εργασιακών και οικονομικών παραγόντων που σύμφωνα με την βιβλιογραφία επιδρούν στο εξεταζόμενο θέμα. Μεθοδολογία: Η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε είναι η πρωτογενής και δευτερογενής μέθοδος συγκέντρωσης πληροφοριών, ενώ η στατιστική ανάλυση περιλαμβάνει περιγραφική και οικονομετρική ανάλυση. Η έρευνα έλαβε χώρα στο Δήμο Πατρέων, με την συνεργασία συμβασιούχων και μόνιμων υπαλλήλων από όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης και τα ιεραρχικά επίπεδα από τους οποίους συλλέχθηκαν διακόσια πενήντα πέντε (255) ερωτηματολόγια. Ευρήματα: Τα ευρήματα της έρευνας έδειξαν ότι οι εργαζόμενοι του Δήμου Πατρέων είναι μέτρια εργασιακά ικανοποιημένοι και αυτή τους η ικανοποίηση έχει επηρεαστεί άμεσα από τις αρνητικές επιδράσεις της οικονομικής κρίσης στην δημόσια διοίκηση. Πρακτική Εφαρμογή: Οι ασκούντες διοίκηση σε κάθε επίπεδο της, είναι απαραίτητο να γνωρίζουν τα επίπεδα της εργασιακής ικανοποίησης των εργαζομένων, έτσι ώστε εκμεταλλευόμενοι την επιστημονική γνώση να την βελτιώσουν, προκειμένου να την διαχειριστούν προς όφελος των οργανισμών και των ίδιων των εργαζομένων επιτυγχάνοντας τα μέγιστα αποτελέσματα στους τομείς της παραγωγικότητας και της αποτελεσματικότητας. Αξία/Πρωτοτυπία: Η χρησιμοποίηση των ευρημάτων της έρευνας μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμη, καθώς το πλήθος των μελετών του επιπέδου εργασιακής ικανοποίησης των δημοτικών και κατά επέκταση των δημοσίων υπαλλήλων στην Ελλάδα είναι εξαιρετικά μικρό. Η γνώση του βαθμού εργασιακής ικανοποίησης μπορεί να αποδειχθεί σημαντικό εργαλείο αφού η συλλογή πληροφοριών θα μπορούσε να χρησιμεύσει βραχυχρόνια στην άμεση βελτίωση των συνθηκών εργασίας και μακροχρόνια στην θεραπεία πολλών παθογενειών του δημόσιου τομέα σε οργανωσιακό επίπεδο οδηγώντας σε αύξηση της παραγωγικότητας και της αποτελεσματικότητας.