Από τη γυναίκα ως αντικείμενο έμπνευσης, στη γυναίκα ως υποκείμενο δημιουργίας: H δημιουργία της performance «MUSES»

Abstract

Η παρούσα μελέτη διερευνά τη μετάβαση από την παραδοσιακή έννοια της «Μούσας»—ως παθητικής πηγής έμπνευσης—στη γυναίκα ως ενεργό υποκείμενο της δημιουργίας. Βασισμένη στη φεμινιστική θεωρία της performance, η έρευνα συνδυάζει θεωρητική και πρακτική ανάλυση του φύλου, της performance και της δραματουργίας. Εξετάζει τον ρόλο των γυναικών στις τέχνες, αμφισβητώντας τις πατριαρχικές αφηγήσεις που τις έχουν ιστορικά πλαισιώσει ως αντικείμενα και όχι ως φορείς δημιουργικής δράσης. Η έρευνα υιοθετεί τη μεθοδολογία της Performance as Research (PaR), συνδυάζοντας τη θεωρητική διερεύνηση με τη διαδικασία δημιουργίας της μονολογικής γυναικείας performance MUSES – Change the Narrative. Το έργο αυτό εξετάζει κριτικά τη διατήρηση των έμφυλων καλλιτεχνικών ιεραρχιών και επιδιώκει την ανατροπή του παραδοσιακού ανδρικού βλέμματος, διεκδικώντας έναν νέο αφηγηματικό χώρο για τη «Mούσα». Αντλώντας από φεμινιστικές και μεταμοντέρνες πρακτικές της performance, η μελέτη εστιάζει στη σωματική αντοχή και την ενσώματη δραματουργία ως εργαλεία για την αμφισβήτηση των κυρίαρχων αναπαραστάσεων των γυναικών στο θέατρο και πέρα από αυτό. Η μελέτη δομείται σε δύο κύρια μέρη: το πρώτο θεμελιώνει το θεωρητικό πλαίσιο, αναλύοντας τις συνδέσεις μεταξύ μεταμοντερνισμού, φεμινιστικής performance και σύγχρονης δραματουργίας. Το δεύτερο μέρος παρουσιάζει λεπτομερώς τη δημιουργική διαδικασία, συμπεριλαμβανομένων των δραματουργικών στρατηγικών, των μεθοδολογιών πρόβας, της σκηνοθεσίας, καθώς και της σωματοποίησης φυσικών, μουσικών και λεκτικών υλικών. Με αυτόν τον τρόπο, η έρευνα συμβάλλει στον σύγχρονο διάλογο για την έμφυλη αναπαράσταση στις παραστατικές τέχνες, και πέρα από αυτές, και προτείνει μια μετάβαση προς πιο συμπεριληπτικές και ενεργητικές απεικονίσεις των γυναικών στη σκηνή και την κοινωνία.