Διερεύνηση των γνώσεων και των στάσεων των επαγγελματιών υγείας απέναντι στα άτομα με αναπηρία

Abstract

Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να αναδείξει ζητήματα προκαταλήψεων, να διερευνήσει τις γνώσεις και τις στάσεις των επαγγελματιών υγείας απέναντι στα άτομα με αναπηρία, να προβληματίσει και να δώσει το έναυσμα για περαιτέρω ενέργειες ώστε να καταρριφθούν κάποια από τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν τα άτομα με αναπηρία κατά την συναναστροφή τους με τους επαγγελματίες υγείας. Υλικό και μέθοδος: Πρόκειται για μια συγχρονική μελέτη. Για την συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε ερωτηματολόγιο το οποίο δημιουργήθηκε βάση την διεθνή και την ελληνική βιβλιογραφία. Η ομάδα εστίασης αποτελείτο από επαγγελματίες υγείας (γιατροί, νοσηλευτές, βοηθοί νοσηλευτών, φυσικοθεραπευτές, κοινωνικοί λειτουργοί κα) ενός γενικού νοσοκομείου. Στην μελέτη έλαβαν μέρος 188 άτομα εκ των οποίων τα 40 (21,4%) ήταν γιατροί, τα 7 (3,7%) νοσηλευτές ΠΕ (Πανεπιστημιακής εκπαίδευσης, τα 69 (36,9%) νοσηλευτές ΤΕ (Τεχνολογικής Εκπαίδευσης), τα 41 (22%) βοηθοί νοσηλευτών, τα 7 (3,7%) φυσικοθεραπευτές και τα 23 (12,3%) άλλο. Από αυτούς οι 152 (80.8%) ήταν γυναίκες και οι 36 (19.2%) άνδρες. Η μέση ηλικία των συμμετεχόντων ήταν τα 39.8 (S.D.=9.32) έτη. Συγκεκριμένα, η μέση ηλικία των γυναικών ήταν τα 39.0 έτη (S.D.=9.20) και των ανδρών τα 43.3 (S.D.=9.25). Αποτελέσματα: Στο σύνολο του δείγματος ως αναπηρίες αναγνωρίζονται η νοητική υστέρηση, ο αυτισμός (92,4%), τα κινητικά προβλήματα (98.4%), η τύφλωση (97.4%), η κώφωση (94.7%), η νεφρική ανεπάρκεια (62.3%) και η σχιζοφρένια (71.6%). Δεν αναγνωρίζονται ως αναπηρίες, ο σακχαρώδης διαβήτης (33.7%), το AIDS (30.5%), οι νευρώσεις (36.8%) και η κατάθλιψη (34.6%). Οι περιπτώσεις του καρκίνου (45.0%), της επιληψίας (46.5%) και της μεσογειακής αναιμίας (45.4%) δεν δύναται να κατηγοριοποιηθούν ως αναπηρία ή όχι γιατί το δείγμα είναι χωρισμένο περίπου στη μέση. Συμπεράσματα: Όπως προκύπτει από την στατιστική ανάλυση των δεδομένων, οι ερωτώμενοι εκφράζουν πιο θετική στάση απέναντι στα άτομα με τύφλωση ή κώφωση και λιγότερο θετική προς τα άτομα με νοητική υστέρηση ή ψυχιατρική νόσο. Παρ’ όλα αυτά, το δείγμα ήταν διατεθειμένο, σε γενικές γραμμές, να προβεί σε μία σειρά από ενέργειες προκειμένου να βοηθήσει άτομα με αναπηρίες, και έδειξαν ενδιαφέρον, ανάγκη για συμπαράσταση αλλά και θαυμασμό προς τους γονείς παιδιών με αναπηρία.