Δικτύωση (Networking) από πολιτιστικούς οργανισμούς: Η περίπτωση του Κ.Π.Ι.Σ.Ν.

Abstract

Οι πολιτιστικοί οργανισμοί έχουν κληθεί να επανεξετάζουν διαρκώς τους στόχους και τη στρατηγική τους σε ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον προκειμένου να εξασφαλίσουν την ανάπτυξη και τη βιωσιμότητά τους, να ανταποκριθούν σε νέους διευρυμένους ρόλους που προκύπτουν από τις ολοένα μεταβαλλόμενες απαιτήσεις του κοινού και των ενδιαφερόμενων μερών τους και να συνδεθούν μαζί τους με δεσμούς πιστότητας και εμπιστοσύνης, που θα οδηγήσουν σε μακροπρόθεσμες σχέσεις και εξελιγκτικά σε συνεργασίες, αμοιβαία επωφελείς για όλους, και δημιουργία δικτύων ως αποτέλεσμα της εδραίωσης των σχέσεων και της συνεχούς ανανέωσης και επέκτασης των συνεργασιών. Η συγκεκριμένη διπλωματική εργασία έχει ως στόχο να αναδείξει την σημασία της πολιτιστικής δικτύωσης ως προκύπτουσα εξέλιξη σταθερών, μακροχρόνιων συνεργασιών που εδράζονται στην λογική της διαφάνειας, της λογοδοσίας και της ισότητας και έχουν ως λόγο ύπαρξης την εξέλιξη των μελών των δικτύων τόσο σε επίπεδο μονάδων όσο και σε μια πιο μακροσκοπική προσέγγιση, σε σχέση με την εξέλιξη της κοινωνίας, της έρευνας και τη καινοτομίας από την συνεχή ανταλλαγή πόρων μέσα σε αυτά. Η ερευνά του συντάκτη καταλήγει στην ανάλυση του Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (Κ.Π.Ι.Σ.Ν.), ως πρότυπο πρακτικής εφαρμογής όλων των θεωρητικών αρχών και πλαισίων του μάρκετινγκ σχέσεων και της πλήρους αξιοποίησης των εργαλείων και καναλιών της ολιστικής προσέγγισης της επικοινωνίας, από έναν πολιτιστικό οργανισμό, ώστε να οικοδομούνται σχέσεις, συνεργασίες και δίκτυα, όντας παράλληλα και κέντρο αναφοράς και ανάπτυξης για την τοπική κοινότητα, ως οργανισμός-γέφυρα (anchor institution). Η υπεροχή του εν λόγω οργανισμού σε επίπεδο πρακτικών αναδείχθηκε και μέσα από την σύγκρισή του με συναφείς οργανισμούς από το ελληνικό αλλά και το παγκόσμιο πολιτιστικό στερέωμα.