Η δραματική τέχνη ως μέσο ενίσχυσης της αυτοαποτελεσματικότητας σε ενήλικες.

Abstract

Στα πλαίσια του μεταπτυχιακού προγράμματος «Δραματική Τέχνη και Παραστατικές Τέχνες στην Εκπαίδευση και Διά Βίου Μάθηση» πραγματοποιήθηκε η παρούσα εργασία που έχει ως θέμα «Η Δραματική τέχνη στην Εκπαίδευση ως μέσο ενίσχυσης της αυτοαποτελεσματικότητας σε ενήλικες». Η δειγματοληψία της μελέτης ήταν τυχαία και αποτελούνταν από 26 ενήλικες όπου οι 13 αποτέλεσαν την πειραματική ομάδα και οι υπόλοιποι 13 την ομάδα ελέγχου. Στην πειραματική ομάδα διενεργήθηκαν 13 θεατροπαιδαγωγικές παρεμβάσεις. Η έρευνα δράσης έλαβε μέρος σε ένα στούντιο χορού στην πόλη της Κορίνθου, το Big Dance Τheory. Για τη συλλογή των δεδομένων αξιοποιήσαμε τη μικτή μέθοδος συλλογής ποσοτικών δεδομένων μέσω της χρήσης του Ερωτηματολογίου σε ελληνική εκδοχή της General Self – Efficacy Scale (GSE) (Γλυνού, 2017· Jerusalem & Schwarzer, 1979), το οποίο βασίζεται στη σταθμισμένη κλίμακα μέτρησης της αυτοαποτελεσματικότητας (GSE), των Jerusalem και Schwarzer (1979) αλλά και ποιοτικών δεδομένων με τη χρήση ημιδομημένων συνεντεύξεων και ημερολογίου παρατήρησης. Μετά την αξιολόγηση των ευρημάτων της ποσοτικής και ποιοτικής ανάλυσης επιβεβαιώθηκε το κύριο ερευνητικό ερώτημα κατά πόσο η Δραματική τέχνη στην Εκπαίδευση μπορεί να λειτουργήσει ως μέσο ενίσχυσης της αυτοαποτελεσματικότητας στους ενήλικες. Η πειραματική ομάδα παρουσίασε μεγάλη βελτίωση ως προς την ενίσχυση της αυτοαποτελεσματικότητας σε σχέση με την ομάδα ελέγχου μετά από τις θεατροπαιδαγωγικές παρεμβάσεις. Επιπρόσθετα οι ενήλικες μέσα από το πρόγραμμα ανακάλυψαν τις δυνατότητές τους, εμπιστεύτηκαν τον εαυτό τους και αναπτύχθηκε η αυτοεκτίμησή τους.