Διαταραχές που αφορούν στην επικοινωνία ενός παιδιού στη προσχολική ηλικία και οι θετικές επιδράσεις του αθλητισμού

Abstract

Διαταραχές επικοινωνίας παρουσιάζει ένας σημαντικός αριθμός παιδιών, καθώς η γλωσσική τους συμπεριφορά δεν είναι αναμενόμενη για τη χρονολογική τους ηλικία. Ένα παιδί με κάποια διαταραχή επικοινωνίας, συμπεριλαμβάνεται σύμφωνα με το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο Ειδικής Αγωγής (Ν. 2817/2000 ΦΕΚ 78/Α) στα άτομα με εκπαιδευτικές ανάγκες. Οι περιπτώσεις αυτές θεωρούνται πολύ σοβαρές διαγνωστικά και θεραπευτικά, καθώς επηρεάζουν την καθημερινότητα και τη μελλοντική εξέλιξη του παιδιού, κάνοντας το να έρθει αντιμέτωπο με άλλου είδους προβλήματα που σχετίζονται με τη συμπεριφορά, τη κοινωνικοποίηση και τη ψυχοσυναισθηματική του ισορροπία, καθώς η επικοινωνία είναι η κύρια μέθοδος καθιέρωσης και απόκτησης κοινωνικών σχέσεων, αλλά και την προσπάθεια του για μάθηση προκαλώντας στη συνέχεια τη σχολική αποτυχία. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διαπίστωση των ειδών των διαταραχών που αφορούν στην επικοινωνία ενός παιδιού, τα αίτια αλλά και πιθανές θεραπευτικές προσεγγίσεις αυτών, καθώς επίσης και η επισήμανση του τρόπου με τον οποίο μπορεί να επιδράσει θετικά ο αθλητισμός σε αυτές τις διαταραχές. Για την εκπόνηση εργασίας χρησιμοποιήθηκαν έρευνες από το χώρο τόσο των βιβλίων, των περιοδικών και των εγκυκλοπαιδειών ξένων και Ελλήνων συγγραφέων καθώς επίσης και το διαδίκτυο.Τα παιδιά με διαταραχές επικοινωνίας εμφανίζουν φτωχότερη ψυχοκοινωνική ανάπτυξη, χαμηλή αυτοεκτίμηση και αυτοαντίληψη και μειωμένους στόχους σε σχέση με τα παιδιά χωρίς διαταραχές. Αν η διάγνωση γίνει σε μικρή ηλικία, τότε μία συνολική αντιμετώπιση του προβληματος θα συμβάλλει στην αποφυγή συναισθηματικών προβλημάτων, τα οποία, όταν αναπτύσσονται οδηγούν ακόμα και σε ψυχιατρικές διαταραχές στην εφηβεία ή στην ενήλικη ζωή. Σύμφωνα με τους περισσότερους ερευνητές ο αθλητισμός μπορεί να συνεισφέρει στην αντιμετώπιση διαταραχών επικοινωνίας στη προσχολική ηλικία, κυρίως γιατί συμβάλλει και στην ανάπτυξη της προσωπικότητας. Είναι κατανοητό πόσο σημαντικό προνόμιο είναι για κάθε άνθρωπο η επικοινωνία, για αυτό θα πρέπει να διασφαλίζεται με το καλύτερο δυνατό τρόπο και τις καλύτερες βάσεις από την αρχή της ζωής του. Υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός διαταραχών αύξουσας σοβαρότητας, όμως η σημασία της πρόληψης είναι μεγάλη, γιατί όσο πιο σύντομα επιχειρείται η θεραπεία, τόσο πιο επιτυχές είναι το αποτέλεσμα. Η προσπάθεια του καθηγητή Φυσικής Αγωγής πρέπει να επικεντρωθεί στη βελτίωση των κινητικών δεξιοτήτων και να ακολουθήσει ειδικές στρατηγικές, ώστε η μαθησιακή δυσκολία να μετατραπεί σε μαθησιακή ευκολία, μέσα από ευχάριστες διαδικασίες, που ουσιαστικά θα μοιάζουν με παιχνίδι. Η επανάληψη, η επεξήγηση, η υπενθύμιση και η παρακίνηση πρέπει να αποτελούν ουσιαστικά στοιχεία της εκπαίδευσης και το εκπαιδευτικό πρόγραμμα θα πρέπει να είναι εξατομικευμένο, ανάλογα με τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο κάθε μαθητής, τις ικανότητες, τη νοημοσύνη και τα ενδιαφέροντά του.