Ο ρόλος των διακοινοβουλευτικών οργανισμών περιφερειακής συνεργασίας. Η περίπτωση της κοινοβουλευτικής συνέλευσης διαδικασίας συνεργασίας χωρων ΝΑ Ευρώπης

Abstract

Σήμερα, οι διεθνείς και περιφερειακοί κοινοβουλευτικοί οργανισμοί συνιστούν μία νέα, έκφανση της κοινοβουλευτικής διπλωματίας, αφού έχουν καθιερωθεί ως ένας ακόμη δίαυλος επικοινωνίας στην πολυεπίπεδη χάραξη πολιτικής. Η παρούσα εργασία εξετάζει το φαινόμενο της ανάδυσης και αύξησης των θεσμών κοινοβουλευτικής συνεργασίας που παρατηρείται κατά την τελευταία 25ετία, προσεγγίζοντάς το κατ’ αρχήν θεωρητικά και εν συνεχεία εμπειρικά. Στο πρώτο κεφάλαιο, επιχειρείται μια χαρτογράφηση τη τυπολογίας των περιφερειακών κοινοβουλευτικών σχημάτων, όπως παρουσιάζονται σήμερα στην Ευρώπη, κατηγοριοποιώντας τις κυριότερες πρωτοβουλίες μέσα από τις δύο κυρίαρχες θεωρητικές προσεγγίσεις. Στο δεύτερο κεφάλαιο, η μελέτη εστιάζει στην περίπτωση της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης της Διαδικασίας Συνεργασίας Χωρών Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Παρουσιάζονται η διαδικασία θεσμοποίησής της, η λειτουργία και η δομή της, τα επιτεύγματα αλλά και τα εμπόδια που αντιμετωπίζει η μετεξέλιξή της από συνεργασία σε οργανισμό, καθώς επίσης και τις απόψεις κάποιων εκ των πρωταγωνιστών που μετείχαν ενεργά στις διαδικασίες αυτές. Η επιλογή να μελετηθεί η συγκεκριμένη συνέλευση έγινε λόγω του ότι η SEECP PA αποτελεί την πιο πρόσφατη «είσοδο» στο πεδίο των ευρωπαϊκών περιφερειακών κοινοβουλευτικών συνεργασιών στην περιοχή των Δυτικών Βαλκανίων, δεν έχει ακόμα αποκρυσταλλωθεί, και ως εκ τούτου, η παρουσίασή της προσφέρεται για να καταδείξει τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει σε όλα τα μέχρι σήμερα στάδια εξέλιξής της. Τέλος, η εργασία καταλήγει σε κάποια γενικά συμπεράσματα και διατυπώνει προτάσεις αναφορικά με το ρόλο και τη συμβολή της διακοινοβουλευτικής συνεργασίας στη διεθνή διπλωματία, όπως προκύπτουν μέσα από τις απόψεις μελών της Βουλής των Ελλήνων που συγκροτούν τις ελληνικές αντιπροσωπείες σε διεθνείς ή περιφερειακούς κοινοβουλευτικούς οργανισμούς.