Σχολικός εκφοβισμός σε μαθητές με αναπηρίες ή Ειδικές Εκπαιδευτικές Ανάγκες, που φοιτούν σε τάξεις του γενικού σχολείου

Abstract

Τα τελευταία χρόνια ο σχολικός εκφοβισμός (bulling) βρίσκεται σε έξαρση, αποτελώντας ένα παγκόσμιο και πολυδιάστατο φαινόμενο που επιφέρει σημαντικές αρνητικές συναισθηματικές συνέπειες στους αποδέκτες του. Το φαινόμενο αρχίζει ακόμα και από το νηπιαγωγείο αλλά έχει αποδειχθεί πως στο Δημοτικό σχολείο κορυφώνεται. Η συνεκπαίδευση παιδιών με αναπηρίες ή Ειδικές Εκπαιδευτικές Ανάγκες (ΕΕΑ) στο γενικό δημοτικό σχολείο επιδρά θετικά στην καλλιέργεια των κοινωνικών τους δεξιοτήτων. Όμως, έρευνες έχουν δείξει πως οι μαθητές με αναπηρίες γίνονται συχνότερα θύματα σχολικού εκφοβισμού σε σχέση με τους συνομηλίκους τους που έχουν μια τυπική ανάπτυξη. Οι αντιλήψεις των εκπαιδευτικών για τον σχολικό εκφοβισμό και οι πρακτικές που εφαρμόζουν παίζουν σημαντικό ρόλο στην πρόληψη και στην παρέμβαση του φαινομένου. Η παρούσα εργασία έχει σκοπό την εξέταση των αντιλήψεων και των στάσεων των εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας για τον σχολικό εκφοβισμό και τη μελέτη του τρόπου που διαχειρίζονται τέτοιες καταστάσεις, εφόσον ο ρόλος τους στην καταπολέμησή του είναι καθοριστικός. Οι στρατηγικές με τις οποίες διαχειρίζονται περιστατικά σχολικής βίας, θα συμβάλουν στη γενικότερη εξάλειψη του σχολικού εκφοβισμού εφόσον μέσα από την εμπειρία και την πραγματικότητα θα δώσουν λύσεις εφαρμόσιμες και αποτελεσματικές.