Το παιχνίδι ως εργαλείο ψυχοκοινωνικής διαμόρφωσης και ένταξης των παιδιών προσφύγων στην εκπαιδευτική πραγματικότητα: Απόψεις εκπαιδευτικών.

Abstract

Το παιχνίδι εκτός από μέσο ψυχαγωγίας αποτελεί μέσο διαπαιδαγώγησης. Η παρούσα εργασία πραγματεύεται την αξία του παιχνιδιού στη διαμόρφωση της προσωπικότητας των προσφύγων μαθητών και την ένταξη τους στην ελληνική κοινωνία. Το πρώτο μέρος της εργασίας είναι θεωρητικό και περιλαμβάνει τρία κεφάλαια, ενώ το δεύτερο μέρος περιλαμβάνει την έρευνα. Το πρώτο κεφάλαιο λοιπόν, επικεντρώνεται στο παιχνίδι, τα είδη του και την αξία που αυτό έχει στην εκπαίδευση. Στο δεύτερο κεφάλαιο, προσεγγίζεται και αναλύεται η έννοια και η σημασία της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης καθώς επίσης αναφέρονται και τα διάφορα μοντέλα που υπάρχουν (αφομοιωτικό μοντέλο, μοντέλο ενσωμάτωσης κλπ). Στο τρίτο κεφάλαιο αναδεικνύεται το παιχνίδι ως εργαλείο διαπαιδαγώγησης και ένταξης στη διαπολιτισμική εκπαίδευση. Σαφή και καταλυτικό ρόλο στο εγχείρημα αυτό, έχει η εκπαιδευτική διαδικασία και κατ’ επέκταση ο ρόλος του δασκάλου. Έτσι στο τέταρτο και τελευταίο κεφάλαιο της εργασίας αναπτύσσονται και αναλύονται οι απόψεις των εκπαιδευτικών, έπειτα από ερωτηματολόγια, όσον αφορά την συμβολή και την εφαρμογή της έννοιας του παιχνιδιού στα πλαίσια της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης.