Από το σχολείο που μαθαίνει στην Πόλη που Μαθαίνει. Η Κόρινθος στο πλαίσιο των Learning Cities.

Abstract

Στην παρούσα διπλωματική εργασία παρουσιάζεται το πρόγραμμα Διά Βίου Μάθησης της UNESCO «Learning Cities». Σ’ έναν κόσμο που αστικοποιείται όλο και περισσότερο, η πόλη καθίσταται ένας πολύπλοκος οργανισμός που πρέπει να αναλάβει πρωτοβουλίες για την επιτυχή ανάπτυξη όλων των πόρων της, ώστε να επιτύχει βιώσιμη ανάπτυξη και κοινωνική συνοχή. Με βάση τα προγράμματα των Διεθνών Οργανισμών, η Διά Βίου Μάθηση είναι ένα από τα εργαλεία που μπορούν να βοηθήσουν στην επίτευξη αυτών των στόχων. Το πρόγραμμα της UNESCO «Learning Cities», παρέχει μια ολιστική προσέγγιση με κοινωνικές, περιβαλλοντικές και οικονομικές παραμέτρους. Προσπαθήσαμε να το παρουσιάσουμε τόσο μέσα από τα καθοδηγητικά κείμενα, που αποτελούν καταγραφή των αποτελεσμάτων και των δεσμεύσεων των τριών πρώτων Διεθνών Διασκέψεων των «Learning Cities», όσο και μέσα από τη σχετική διεθνή βιβλιογραφία. Έγινε αναφορά και στη συμμετοχή ελληνικών πόλεων στο δίκτυο των πόλεων που μαθαίνουν. Κάθε πόλη έχει σίγουρα τα δικά της χαρακτηριστικά και δεν υπάρχει μία «συνταγή» που να ταιριάζει σε όλες. Μέσα από τη συμμετοχή, όμως, στο δίκτυο μπορούν να ανταλλάξουν ιδέες και καλές πρακτικές. Η πορεία προς τη διαμόρφωση της πόλης που μαθαίνει είναι μακρόχρονη και επίπονη. Απαιτεί κυρίως σωστό σχεδιασμό και ισχυρή πολιτική βούληση και δέσμευση στην υλοποίηση του στόχου. Από τα δομικά στοιχεία της πόλης που μαθαίνει είναι η εκπαίδευση κάθε μορφής (τυπική, μη τυπική, άτυπη) και ο πολιτισμός. Στην ποιοτική έρευνα που διεξήχθη διερευνήθηκε μια σκέψη για την ένταξη της πόλης της Κορίνθου στο πρόγραμμα Διά Βίου Μάθησης της UNESCO Learning Cities και το πώς θα μπορούσαν τα γυμνάσια της πόλης να συμβάλλουν στην προσπάθεια. Προτάθηκε η εστίαση στην εποχή της δράσης του Αποστόλου Παύλου, γιατί οι αξίες τις οποίες διέδωσε αποτελούν θεμέλιο του σύγχρονου ευρωπαϊκού πολιτισμού.