Η αναδοχή ως θεσμός παιδικής προστασίας. Προβλήματα - προοπτικές

Abstract

Η παρούσα εργασία σκοπό έχει να παρουσιάσει την έννοια, την λειτουργική σημασία της αναδοχής ανηλίκων στο πλαίσιο των εναλλακτικών μορφών παιδικής προστασίας και να διερευνήσει μέσα από τις απόψεις, την εμπειρία και το έμπρακτο ενδιαφέρον των κοινωνικών λειτουργών της Περιφέρειας στην ανάπτυξη του θεσμού, τις αιτίες υπολειτουργίας του θεσμού της αναδοχής ανηλίκων στην Ελλάδα. Στη δύσκολη σημερινή οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα, όπου οι βασικές ανθρώπινες ανάγκες διαφοροποιούνται και η κοινωνική προστασία οφείλει να αναπροσαρμόσει τα κοινωνικά της προγράμματα, η διεύρυνση του θεσμού της αναδοχής ανηλίκων είναι ζωτικής σημασίας για την κοινωνία και ακόμη περισσότερο για τους ανήλικους. Αποτελεί ένα πεδίο που χρειάζεται κοινωνική έρευνα και έρευνα παρακολούθησης, με σκοπό να αποσαφηνισθούν οι αιτίες υπολειτουργίας της αναδοχής στη χώρα μας και να συγκροτηθεί ένα βελτιωμένο θεσμικό και λειτουργικό πλαίσιο αναδοχής, που θα διασφαλίζει το συμφέρον και την ευημερία των απροστάτευτων ανήλικων. Το κυριότερο συμπέρασμα, που θα μπορούσε να οδηγηθεί κανείς από την μελέτη της παρούσας εργασίας, είναι η αναγκαιότητα οικοδόμησης από την πολιτεία ενός συνεκτικού συστήματος παιδικής προστασίας με ισχυροποίηση των μηχανισμών και των θεσμών, που την υποστηρίζουν και η αναγκαιότητα κινητοποίησης του πολίτη μέσα από την ευαισθητοποίηση της κοινωνίας για την καλύτερη προστασία του παιδιού, που στερείται ή απομακρύνεται από το οικογενειακό περιβάλλον του.