Ο χορός ως επικοινωνιακή διαδικασία και εργαλείο βελτίωσης της ψυχικής υγείας και της ποιότητας ζωής των Ατόμων με Αναπηρία. Μελέτη Περίπτωσης: Δημιουργία Κέντρου Χορού για ΑμεΑ στην πόλη της Τρίπολης.

Abstract

Σκοπός της παρούσας έρευνας, ήταν η διερεύνηση της επίδρασης ενός Κέντρου Χορού στην πόλη της Τρίπολης για τα ΑμεΑ, στην ποιότητα ζωής τους. Πιο συγκεκριμένα, διερευνήθηκε η επίδραση της συμμετοχής στον χορό μέσα από τη δημιουργία ενός Κέντρου χορού για ΑμεΑ, στις διαστάσεις της σωματικής και ψυχικής υγείας, στις κοινωνικές σχέσεις και στο κοινωνικό και οικογενειακό περιβάλλον διαβίωσης των ΑμεΑ. Για τον σκοπό αυτό πραγματοποιήθηκε μια ποιοτική έρευνα με ημιδομημένες συνεντεύξεις, σε τρεις διαφορετικές ομάδες εστίασης. Η πρώτη ομάδα αφορούσε τα άτομα με αναπηρία, η δεύτερη ομάδα το οικογενειακό τους περιβάλλον, και η τρίτη ομάδα εξειδικευμένους χοροδιδασκάλους ΑμεΑ. Το μέγεθος του δείγματος των ΑμεΑ, ανήλθε σε έντεκα άτομα, δέκα άντρες και μια γυναίκα, ηλικίας 26 έως και 46 ετών και η πλειοψηφία των συμμετεχόντων, είχε κάποια μορφής σωματική ή/και κινητική ή αισθητηριακή αναπηρία. Το δείγμα των εκπροσώπων του οικογενειακού περιβάλλοντος των ΑμεΑ ανήλθε επίσης σε έντεκα άτομα και των χοροδιδασκάλων σε τρία άτομα. Τα αποτελέσματα της έρευνας, έδειξαν πως η δημιουργία ενός Κέντρου Χορού για ΑμεΑ στην Τρίπολη, φαίνεται να εμφανίζει πολλά οφέλη για τα άτομα με αναπηρία, τόσο σε ατομικό επίπεδο, μέσω της βελτίωσης της σωματικής και ψυχικής τους υγείας, των κοινωνικών τους σχέσεων και της θετικής επίδρασης στο οικογενειακό τους περιβάλλον. Η δημιουργία ενός τέτοιου Κέντρου, φαίνεται επίσης να εμφανίζει οφέλη και σε συλλογικό επίπεδο, μέσω της ευαισθητοποίησης της κοινωνίας, της μείωσης του στίγματος καθώς και την άρση των προκαταλήψεων.