Η κοινωνιολογία της γνώσης: από την τυπική στη δια βίου εκπαίδευση

Abstract

Η παρούσα μελέτη εξετάζει την κοινωνιολογία της γνώσης και τη μετάβαση από την τυπική στη δια βίου εκπαίδευση, εστιάζοντας στις κοινωνικές, πολιτικές και θεσμικές προεκτάσεις αυτής της αλλαγής. Μέσα από τη θεωρητική ανάλυση και την εμπειρική διερεύνηση, αναλύεται ο ρόλος της γνώσης ως μηχανισμού κοινωνικής αναπαραγωγής αλλά και ως μέσου ενίσχυσης της κοινωνικής κινητικότητας. Η έρευνα βασίζεται σε ποιοτική μεθοδολογία, αξιοποιώντας ημιδομημένες συνεντεύξεις με εκπαιδευτικούς, διοικητικούς φορείς και συμμετέχοντες σε προγράμματα δια βίου εκπαίδευσης. Τα ευρήματα δείχνουν ότι η δια βίου εκπαίδευση μπορεί να λειτουργήσει ως εργαλείο μείωσης των κοινωνικών ανισοτήτων, υπό την προϋπόθεση ύπαρξης κατάλληλων εκπαιδευτικών πολιτικών και δομών. Ωστόσο, η πρόσβαση σε αυτήν εξακολουθεί να επηρεάζεται από παράγοντες όπως το κοινωνικοοικονομικό υπόβαθρο, η πολιτική βούληση και η τεχνολογική ανάπτυξη. Η μελέτη καταλήγει σε προτάσεις για την ενίσχυση της δια βίου εκπαίδευσης μέσω της άρσης των δομικών εμποδίων και της ανάπτυξης εκπαιδευτικών πολιτικών που προωθούν την ισότητα και τη συμμετοχικότητα στη γνώση.