Διερεύνηση της επίδρασης ενός προγράμματος εθελούσιας εξόδου στους εναπομείναντες εργαζόμενους ενός οργανισμού-Μελέτη περίπτωσης: ΕΛΤΑ ΑΕ

Abstract

Η συρρίκνωση ενός οργανισμού αποτελεί στις μέρες μας ένα πολύ σημαντικό ζήτημα που πρέπει να αντιμετωπιστεί για να διασφαλιστούν δίκαιες πρακτικές απασχόλησης. Οι εταιρείες σε όλο τον κόσμο έχουν χρησιμοποιήσει τη συρρίκνωση για να βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητα των εργαζομένων, την κερδοφορία, την οργανωτική αποτελεσματικότητα, την αποδοτικότητα καθώς και για να μειώσουν το μέγεθος του εργατικού τους δυναμικού. Η συρρίκνωση έχει συνέπειες για όλους στον οργανισμό, ανεξάρτητα από το αν οι εργαζόμενοι παραμένουν στον οργανισμό ή όχι. Ως αποτέλεσμα της αναδιάρθρωσης, οι εργαζόμενοι μπορεί να είναι καχύποπτοι για τη μελλοντική κατεύθυνση του οργανισμού και τον ρόλο τους σε αυτόν. Η αντίδραση όσων επιζούν της συρρίκνωσης καθορίζει τη μελλοντική επιτυχία του οργανισμού. Η συρρίκνωση περιλαμβάνει ουσιαστικά τη μείωση του αριθμού του εργατικού δυναμικού εντός του οργανισμού, η οποία μπορεί να επιτευχθεί μέσω πολλών τεχνικών, συμπεριλαμβανομένων των περικοπών, των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων, της εθελούσιας εξόδου, ή του περιστασιακού προσωπικού. Η συρρίκνωση και η αντίστοιχη διαδικασία αυξάνει την ευθύνη σε όσους παραμένουν στον οργανισμό, θέτοντας ένα ασφάλιστρο (premium) στη δέσμευση. Στην παρούσα εργασία επιχειρείται με τη χρήση ημιδομημένης συνέντευξης η διερεύνηση των επιπτώσεων της εθελούσιας εξόδου σε δέκα εναπομείναντες εργαζόμενους στα Ελληνικά Ταχυδρομεία ως προς την αντίληψή τους περί δικαιοσύνης, της αίσθησης παραβίασης του ψυχολογικού συμβολαίου με τον οργανισμό, την εμπιστοσύνη, την εργασιακή ικανοποίηση, τη συναισθηματική δέσμευση και την πρόθεση τους για αποχώρηση από τον οργανισμό. Η ανάλυση των αποτελεσμάτων της έρευνας αναδεικνύει τις αρνητικές επιπτώσεις της συρρίκνωσης του προσωπικού στους εναπομείναντες υπαλλήλους, οι οποίες θα μπορούσαν να αντισταθμιστούν με την υιοθέτηση κινήτρων από τη διοίκηση και τη διασφάλιση προοπτικών ανάπτυξης της εταιρείας.