Μοντέλα αποκρατικοποιήσεων και συγκρίσεις

Abstract

Οι κυβερνήσεις των κρατών ανά την υφήλιο, λόγω της αδυναμίας των φορολογικών συστημάτων να παράγουν ικανοποιητικά έσοδα αλλά και των αυξημένων δημοσίων δαπανών, αναζητούν εναλλακτικές πηγές χρηματοδότησης. Η ιδιωτικοποίηση δημοσίων οργανισμών συνιστά μια ικανοποιητική λύση. Με τον όρο ιδιωτικοποίηση εννοούμε την ανάθεση της ιδιοκτησίας και του management ενός δημοσίου οργανισμού σε έναν ιδιωτικό φορέα. Στην χώρα μας, οι ιδιωτικοποιήσεις βρίσκονται στην σύγχρονη επικαιρότητα, λόγω της αναγκαιότητας του κράτους να αντλήσει άμεσα πόρους προκειμένου να ανταποκριθεί στις χρηματικές υποχρεώσεις που απορρέουν από το διογκωμένο δημόσιο χρέος. Η προσπάθεια όμως των αποκρατικοποιήσεων δημοσίων οργανισμών από τη κυβέρνηση προσκρούει σε πολλά εμπόδια, με κυριότερα την αντίδραση των συνδικαλιστικών φορέων. Επιπρόσθετα, υποστηρίζεται ότι λόγω των χαμηλών αποτιμήσεων των υποψήφιων εταιρειών, τα χρηματικά οφέλη που θα εισπράξει η κυβέρνηση θα είναι πολύ μικρά σε σχέση με το κόστος που σχετίζεται τόσο με τις κοινωνικές αντιδράσεις, όσο και με την απώλεια του κρατικού management και ειδικά σε εταιρείες που δραστηριοποιούνται σε νευραλγικούς κλάδους όπως η ενέργεια. Στην παρούσα ανάλυση θα εξετάσουμε τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα των αποκρατικοποιήσεων καθώς και διάφορα μοντέλα που έχουν αναπτυχθεί σχετικά με το ζήτημα αυτό. Θα γίνουν αρκετές αναφορές και για χώρες του εξωτερικού. Επιπρόσθετα θα προβούμε και σε συγκριτική ανάλυση προκειμένου να εξετάσουμε ποια μοντέλα αποκρατικοποιήσεων απέδωσαν περισσότερο αλλά και για το ποιά είναι η πορεία των αποκρατικοποιήσεων στην χώρα μας την τελευταία εικοσαετία καθώς και ποιες οι προοπτικές τους.