Διοικητικές μεταβολές 2011-2014 στο Δήμο Αθηναίων-Ανασυγκρότηση την περίοδο της κρίσης

Abstract

Η περιοδική εσωτερική αλλαγή ενός οργανισμού έχει αποδειχτεί ότι συμβάλει στη βελτίωση καιτην προσαρμογή του στις νέες συνθήκες. Συγκεκριμένα, οι νέες αρμοδιότητες που προέκυπταν από το εθνικό σχέδιο Καλλικράτης, το δυσμενές οικονομικό περιβάλλον και η υποστελέχωση επέβαλαν το 2011 την εκ βάθρων αναδιοργάνωση του Δήμου Αθηναίων. Μάλιστα, αφού εντοπίστηκαν οι δυσλειτουργίες και διαπιστώθηκε η μη αποτελεσματική και κατακερματισμένη διοίκηση μέσω εκτεταμένης αξιολόγησης των δομών του, επιχειρήθηκε η ενσωμάτωση ενός νέου μοντέρνου στην λειτουργία Οργανισμού Εσωτερικής Λειτουργίας με παράλληλη μείωση των οργανισμών μέσω συγχωνεύσεων και καταργήσεων. Σε αυτό το πλαίσιο, η παρούσα εργασία επιχειρεί να καταγράψει τις απόψεις στελεχών της Δημοτικής Αρχής και διοικητικών υπαλλήλων του Δήμου Αθηναίων, οι οποίοι υπηρέτησαν σε θέσεις ευθύνης την περίοδο 2011 έως 2013, και είναι οι πλέον ενδεδειγμένοι να αξιολογήσουν την αποτελεσματικότητα της αλλαγής. Τα αποτελέσματα της καταγραφής αναδεικνύουν ότι η οργανωτική λειτουργία του Δήμου Αθηναίων το 2011 είχε έλθει στην ουσία σε τέλμα και επιβαλλόταν να εκσυγχρονιστεί. Επίσης, προκύπτει ότι το κατεπείγον του χαρακτήρα της αλλαγής και ο τρόπος με τον οποίο υλοποιήθηκε προκάλεσε τη δυσπιστία των υπαλλήλων. Το μοναδικό θετικό αποτέλεσμα που ανέκυψε αφορά στον περιορισμό των δαπανών του Δήμου και δεν συντέλεσε στη βελτίωση των επιμέρους οργανισμών και την προσφορά καλύτερων υπηρεσιών προς τον πολίτη. Καταλήγοντας, βασικοί περιοριστικοί παράγοντες για οποιαδήποτε βελτιωτική αλλαγή στην ελληνική τοπική αυτοδιοίκηση είναι η υποχρηματοδότηση και υποστελέχωση της, που οφείλονται κυρίως στην υπερβολική εξάρτησή της από την κεντρική διακυβέρνηση.